ช่วงเวลาคับขันนั้น เขาก็ยังคงกระตุ้นพลังอัตลักษณ์บางส่วนขึ้นมาป้องกันหน้าอกเอาไว้ได้ตามสัญชาตญาณ
ถึงแม้ว่าความเร็วที่เพิ่มขึ้นอย่างกะทันหันของหลี่ลั่วจะน่าตกใจ แต่อย่างไรเสียเขาก็ไร้อัตลักษณ์ พลังโจมตีมีจำกัด ขอเพียงหลิวหยางใช้พลังอัตลักษณ์ป้องกันเอาไว้ได้ หลังจากนั้นก็จะสามารถทำให้หลี่ลั่วต้องชดใช้อย่างสาสมได้แน่นอน
ในขณะที่หลิวหยางกำลังคิดเช่นนี้อยู่ เงากระบองก็แทงเข้ามาประหนึ่งอสรพิษทมิฬ กดลงบนหน้าอกของเขา
เปรี้ยง!
เสียงกระแทกทุ้มต่ำดังสนั่น จากนั้นความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็แล่นไปทั่วหน้าอกของหลิวหยาง ชั่วพริบตานั้น ในใจของเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เพราะพลังอัตลักษณ์ที่เขาใช้ป้องกันหน้าอกเอาไว้นั้น พริบตาที่สัมผัสกับเงากระบองของหลี่ลั่ว มันกลับถูกฉีกกระชากจนแหลกสลายราวกับเศษไม้ผุ
ขณะเดียวกัน ร่างกายของหลิวหยางก็ลอยละลิ่วออกไป กระแทกกับพื้นนอกสนามอย่างรุนแรง ทั้งยังเกิดรอยลากยาวบนพื้นไปหลายเมตรด้วย
ส่วนเหล่านักศึกษาที่อยู่ด้านนอกสนามตอนนี้ ต่างก็เงียบปากลงอย่างฉับพลันทันที
นักศึกษาของตึกหนึ่งต่างก็จ้องมองหลิวหยางที่กระเด็นออกไปนอกสนามแล้วดิ้นพล่านบนพื้นด้วยความเจ็บปวด นัยน์ตาของพวกเขาเต
