พียงน้อยนิดของพวกเขาก็คงยากที่จะใช้ออกมาได้อยู่ดี
ในด้านการฝึกฝนวิชาอัตลักษณ์นั้น ความสามารถในการเรียนรู้ของหลี่ลั่วย่อมไม่ต้องบรรยายอะไรมาก หากเทียบกันแค่เรื่องวิชาอัตลักษณ์อย่างเดียว เขาเชื่อมั่นว่าในวิทยาลัยหนานเฟิงคงหาคนที่มีความสามารถเหนือกว่าเขาได้ยาก
ดังนั้นหลังจากที่สวีซานเยว่อธิบายวิชาอัตลักษณ์ทั้งสามวิชาไปได้ไม่นาน เขาก็สามารถบรรลุและใช้งานได้ขั้นพื้นฐานแล้ว
“เอาละ คาบเรียนวิชาอัตลักษณ์วันนี้ก็จบเพียงเท่านี้ บ่ายนี้จะเป็นคาบเรียนพลังอัตลักษณ์ พวกเจ้าต้องตั้งใจบำเพ็ญให้ดีๆ ล่ะ” หลังจากผ่านไปสองชั่วโมง สวีซานเยว่ก็หยุดการสอนลง จากนั้นก็กำชับอะไรอีกเล็กน้อย ก่อนจะประกาศพักช่วง
หลี่ลั่วยังคงนั่งอยู่ที่เดิม บิดขี้เกียจเล็กน้อย จ้าวคั่วที่อยู่ข้างๆ ก็ขยับเข้ามาใกล้แล้วยิ้มกล่าว “พี่ลั่ว วิชาอัตลักษณ์สามวิชาเมื่อครู่นี้ เดี๋ยวช่วยชี้แนะให้ข้าหน่อยสิ?”
ความสามารถในการเรียนรู้วิชาอัตลักษณ์ของหลี่ลั่วนั้น จ้าวคั่วรู้ซึ้งเป็นอย่างดี ทุกครั้งที่เขาติดปัญหาหรือมีเรื่องไม่เข้าใจเกี่ยวกับวิชาอัตลักษณ์ เขาก็มักจะไปขอคำชี้แนะจากหลี่ลั่วเสมอ
หลี่ลั่วด่าพร้อมกับหัวเราะ “พอมีเรื่องให้ช่วยก็เรีย