รกแซง กดดัน และยึดครองห้างร้านและกิจการของคฤหาสน์ลั่วหลานในมณฑลเทียนสู่อย่างต่อเนื่อง
ก่อนหน้านี้ประมุขของตระกูลซ่งนั้นจะคอยนำของขวัญมาเยี่ยมเยียนทักทายคฤหาสน์ลั่วหลานทุกปี
ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเช่นนี้ มันเหมือนกับบทละครเลยจริงๆ
ทว่าไช่เวยเองก็มีประสบการณ์มาไม่น้อยแล้วเหมือนกัน นางย่อมไม่ใช่เด็กไร้เดียงสาไม่รู้ความ การดำรงอยู่ของคฤหาสน์ลั่วหลานเดิมทีก็เป็นการกดผลประโยชน์ของสามตระกูลใหญ่ให้ลดต่ำลงอยู่แล้ว บัดนี้เมื่อพวกมันเห็นว่าคฤหาสน์ลั่วหลานกำลังวุ่นวาย การที่พวกมันจะหาทางฉกฉวยผลประโยชน์มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ไร้เหตุผลแต่อย่างใด ทว่าเพราะจุดยืนที่แตกต่างกัน นางย่อมต้องมองอีกฝ่ายเป็นศัตรูอยู่แล้ว
ทว่าคฤหาสน์ลั่วหลานในตอนนี้ไม่เหลือพลังมากพอที่จะแบ่งมาช่วยเหลือสาขามณฑลเทียนสู่ได้แล้วจริงๆ เพราะสถานที่อื่นๆ ต่างก็ต้องการกำลังเสริมทั้งสิ้น อีกทั้งยังมีเจ้าเผยฮ่าวนั่นอยู่ด้วย… ยิ่งทำให้สถานการณ์ของคฤหาสน์ลั่วหลานย่ำแย่ลงไปอีก
ไช่เวยนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ตัดสินใจกล่าวอย่างเด็ดขาดว่า “ห้างร้านที่ไม่สามารถทำกำไรได้ ก็ปิดตัวลงไปก่อนเถอะ ไม่จำเป็นต้องไปเสียเวลากับอีกฝ่าย”
การยอมอดทนในตอนนี้เป็นสิ่
