งพันเหรียญทองคำสวรรค์ ซึ่งห้าสิบขวดก็จะเท่ากับห้าหมื่นเหรียญทองคำสวรรค์
ต่อให้นับรวมกิจการและห้างร้านทั้งหมดของคฤหาสน์ลั่วหลานในมณฑลเทียนสู่เข้าด้วยกัน รายได้ต่อปีก็อยู่ที่ประมาณสามแสนเหรียญทองคำสวรรค์ ซึ่งในช่วงหลายปีที่ผ่านมารายได้นี้ก็ยังคงลดลงอย่างต่อเนื่องไปตามสถานภาพของคฤหาสน์ลั่วหลานที่กำลังตกต่ำลงด้วย
แน่นอนว่าอันที่จริงแล้ว จำนวนเหรียญทองคำสวรรค์ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่โตอะไร คฤหาสน์ลั่วหลานก็ถือว่าเป็นขุมอำนาจใหญ่เหมือนกัน เหรียญทองคำสวรรค์แค่ห้าหมื่นเหรียญมันไม่ถึงกับทำให้ไช่เวยต้องตกใจขนาดนี้ แต่การซื้อน้ำยาแสงวิเศษระดับสี่ทีเดียวห้าสิบขวดเช่นนี้ มันดูแปลกประหลาดเกินไปหน่อยจริงๆ
เพราะสรรพคุณหลักๆ ของน้ำยาแสงวิเศษก็คือใช้ขัดเกลาอัตลักษณ์เพื่อยกระดับของมัน แต่เป็นที่รู้กันดีว่า ภายในน้ำยาแสงวิเศษนั้นมีสิ่งเจือปนที่เกิดขึ้นจากการหลอมรวมวัตถุดิบต่างๆ ในระหว่างการผลิต ซึ่งสิ่งเจือปนเหล่านี้จะค่อยๆ กัดกร่อนวิหารอัตลักษณ์ ดังนั้นหากสะสมเป็นเวลานาน ก็จะทำให้วิหารอัตลักษณ์ค่อยๆ เข้าสู่สภาวะปิดผนึก เมื่อถึงตอนนั้นการยกระดับอัตลักษณ์ก็จะถึงขีดจำกัด
ผู้คนส่วนใหญ่จะไม่กล้าใช้น้ำยาแสงวิเศษอย่างไม่บันยะบันยัง โดยทั่