ซื่อสัตย์เมื่อได้ยินเช่นนั้นก็ตอบรับทันที
“พี่ไช่เวย” หลังจากกล่าวจบ หลี่ลั่วก็หันไปมองทางไช่เวยที่อยู่ข้างๆ
ไช่เวยมองมาด้วยดวงตาอันงดงามคู่นั้น ยิ้มให้อย่างสุภาพพร้อมกล่าว “คุณชายน้อยต้องการอะไรหรือ?”
“ช่วยหาซื้อน้ำยาแสงวิเศษให้ข้าหน่อย ขอเป็นแบบระดับสี่” หลี่ลั่วยิ้มกล่าว
ไช่เวยกะพริบตาปริบๆ น้ำยาแสงวิเศษเป็นสิ่งที่เอาไว้ใช้ยกระดับอัตลักษณ์ แต่เหมือนว่าหลี่ลั่วจะไร้อัตลักษณ์แต่กำเนิด จะเอาสิ่งนี้ไปทำอะไร?
แต่ถึงแม้ว่าในใจจะสงสัย ทว่านางก็ยังคงตอบรับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “คุณชายน้อยต้องการกี่ขวด?”
หลี่ลั่วครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ซื้อมาห้าสิบขวดก่อนก็แล้วกัน”
แม้แต่ไช่เวยที่เป็นหญิงสาวที่ค่อนข้างสุขุม แต่เมื่อได้ยินคำว่าห้าสิบขวดแล้ว ก็ทำให้นางจ้องมองมาที่หลี่ลั่วด้วยสีหน้าตกใจอยู่ดี เหมือนจะคิดว่าตัวเองหูฝาด
“คุณชายน้อยหมายถึงน้ำยาแสงวิเศษระดับสี่ห้าสิบขวดอย่างนั้นหรือ?” ไช่เวยอดไม่ได้ที่จะถามย้ำอีกครั้ง
หลี่ลั่วพยักหน้ารับอย่างจริงจัง
ไช่เวยกัดริมฝีปากสีแดงของนางเบาๆ น้ำยาแสงวิเศษเป็นสิ่งของที่มีราคาสูง อีกทั้งน้ำยาแสงวิเศษระดับสี่ก็ยิ่งมีราคาสูงลิ่ว ราคาในท้องตลาดอยู่ที่ขวดละประมาณหนึ่
