นใจข่มความรู้สึกอยากลูบไล้มือน้อยๆ นั้นเอาไว้ จากนั้นก็ขับเคลื่อนพลังอัตลักษณ์อันน้อยนิดสายหนึ่งออกมาจากฝ่ามือ
เดิมทีสีหน้าของเจียงชิงเอ๋อร์ค่อนข้างนิ่งสงบ แต่เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังอัตลักษณ์อันน้อยนิดสายนั้นแล้ว สีหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นจริงจังขึ้นมาทันที
นางพลิกกลับมาเป็นฝ่ายจับมือหลี่ลั่วเอาไว้เองทันที ส่งการสัมผัสรับรู้เข้าไปตรวจสอบภายในร่างกายของหลี่ลั่ว สุดท้ายก็พบว่าวิหารอัตลักษณ์ของหลี่ลั่วที่เดิมทีว่างเปล่า ตอนนี้กลับเปล่งประกายสีฟ้าครามออกมาแล้ว
เจียงชิงเอ๋อร์มองใบหน้าของหลี่ลั่วที่แย้มยิ้มบางๆ ด้วยความตกใจ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งถึงได้เอ่ยถามว่า “นี่คือ… อัตลักษณ์น้ำ?”
“เจ้ามีอัตลักษณ์แล้ว?!”
หลังจากผ่านไปนานพอสมควร เจียงชิงเอ๋อร์ถึงได้ค่อยๆ คลายมือออก กล่าวว่า “เป็นสิ่งที่อาจารย์กับอาจารย์แม่ทิ้งไว้ช่วยแก้ปัญหาให้เจ้าหรือ?”
หลี่ลั่วพยักหน้า
เจียงชิงเอ๋อร์ถอนหายใจออกมาเบาๆ “นี่นับเป็นข่าวดีที่สุดของวันนี้เลย”
“อัตลักษณ์น้ำของเจ้า ดูเหมือนว่าระดับจะไม่สูงนัก แต่กลับให้ความรู้สึกบริสุทธิ์อย่างประหลาด บางทีอาจเป็นเพราะสมบัติฟ้าดินบางอย่างที่อาจารย์กับอาจารย์แม่ทิ้งไว้ให้เจ้าก็เป็นได้”
“แต่ไม่ว่าอ
