ย่างครบถ้วนสมบูรณ์ให้ได้”
“ดังนั้นตอนนี้เจ้าไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องของคฤหาสน์ลั่วหลาน สิ่งที่เจ้าควรคิดตอนนี้ก็คือ… การสอบใหญ่ของวิทยาลัยหนานเฟิงในเดือนหน้า หากเจ้าสอบเข้าวิทยาลัยศักดิ์สิทธิ์เสวียนซิงไม่ได้ ข้อตกลงทั้งหมดก็ถือว่าโมฆะ” เจียงชิงเอ๋อร์กล่าว
จากนั้นนางก็หยุดไปครู่หนึ่ง เอียงศีรษะเล็กน้อยยิ้มให้หลี่ลั่ว “แต่หากเจ้าคิดว่ามันเป็นไปได้ยากละก็ บอกข้ามาเดี๋ยวนี้เลยก็ได้ ข้าจะถือว่าข้อตกลงนั้นเป็นเพียงคำพูดชั่ววูบของเจ้า”
หลี่ลั่วกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะยื่นมือออกไป “ยื่นมือมาให้ข้า”
เจียงชิงเอ๋อร์มองมือที่ยื่นมาตรงหน้าอย่างงุนงง หากเป็นคนอื่นกล้าทำแบบนี้กับนาง นางคงจะตวัดใส่หนึ่งกระบี่ไปแล้ว แต่กับหลี่ลั่ว… อย่างไรเสียความสัมพันธ์ของทั้งสองก็พิเศษมาก
ดังนั้น สุดท้ายนางก็ยื่นมือน้อยๆ ออกไป วางไว้บนฝ่ามือของหลี่ลั่วโดยไม่แสดงสีหน้าใดๆ
หลี่ลั่วค่อยๆ กุมมือน้อยๆ นั้นเอาไว้ ความรู้สึกนุ่มนวลนั้นทำให้จิตใจของเขาสั่นไหว และบางทีอาจเป็นเพราะเจียงชิงเอ๋อร์มีอัตลักษณ์แสงสว่างด้วย ทำให้ผิวพรรณของนางดูเปล่งประกายและขาวเนียนเป็นพิเศษราวกับหยกชั้นดี ชวนให้รู้สึกหลงใหลจนไม่อยากปล่อยมือ
แต่หลี่ลั่วก็ฝื
