ษณ์แต่กำเนิด ทุกคนต่างก็คิดว่าเขาไม่มีศักยภาพ ย่อมต้องดูถูกดูแคลนเขาเป็นธรรมดา
“ไม่มีใครที่ชีวิตจะราบรื่นไปเสียทุกอย่างหรอก การรู้จักอดทนอย่างเหมาะสมไม่ใช่เรื่องน่าอาย” เจียงชิงเอ๋อร์ปลอบ
หลี่ลั่วพยักหน้ากล่าว “หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ข้าถึงได้รู้ว่าตอนนี้คฤหาสน์ลั่วหลานมีปัญหามากมายเพียงใด ช่วงสองปีที่ผ่านมานี้ ลำบากพี่ชิงเอ๋อร์มากเลยจริงๆ”
คฤหาสน์ลั่วหลานเติบโตเร็วเกินไป แต่ด้วยเหตุนี้เองรากฐานจึงไม่มั่นคง ทำให้หลังจากที่หลี่ไท่เสวียนและถานไถหลานผู้ก่อตั้งคฤหาสน์หายสาบสูญไป ภายในสถานที่แห่งนี้จึงเริ่มสั่นคลอนขึ้นมาจริงๆ
หากไม่ใช่เพราะเจียงชิงเอ๋อร์พยายามรักษาความเชื่อมั่นของผู้คนเอาไว้ในช่วงสองปีที่ผ่านมานี้อย่างเต็มกำลังละก็ เกรงว่าตอนนี้คงไม่ใช่แค่เผยฮ่าวคนเดียวที่คิดไม่ซื่อแล้ว
เจียงชิงเอ๋อร์นั่งลงข้างๆ ไขว่ห้างอย่างสง่างาม “เจ้าไม่ต้องใส่ใจคำพูดของเผยฮ่าวมากนักหรอก ข้าจะจัดการมันเอง เพียงแต่ต้องใช้เวลาสักหน่อยเท่านั้น”
ระหว่างกล่าวเช่นนั้น ดวงตาสีทองบริสุทธิ์ของนางก็มีจิตสังหารแผ่ออกมารางๆ
“ในเมื่อข้าเคยทำข้อตกลงกับเจ้าแล้ว เช่นนั้นเมื่อบรรลุข้อตกลงแล้ว ข้าจะต้องมอบคฤหาสน์ลั่วหลานให้เจ้าอ
