นี้ เขายังไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรในคฤหาสน์ลั่วหลาน คุณชายน้อยอย่างเขาในสายตาของคนในคฤหาสน์ อาจจะเป็นเพียงแค่เครื่องรางนำโชคเท่านั้น
ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่จำเป็นต้องเปิดปากพูดให้ขายหน้าตัวเอง
เจียงชิงเอ๋อร์มองเผยฮ่าวครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว “เผยฮ่าว นี่คือเหตุผลของเจ้าหรือ?”
เผยฮ่าวยิ้มเบาๆ “ในเมื่อศิษย์น้องเล็กอยากได้เหตุผล เช่นนั้นข้าก็ทำได้เพียงหาเหตุผลมาให้อย่างลวกๆ เท่านั้น เรื่องบางเรื่อง ยังจำเป็นต้องถามให้ชัดเจนอีกหรือ?”
“เอาเถอะ… ในเมื่อพูดมาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าก็จะบอกศิษย์น้องเล็กกับคุณชายน้อยให้ชัดๆ เลยแล้วกัน… สามหอไม่เพียงแต่จะไม่ส่งเงินเข้าคลังในปีนี้เท่านั้น แต่นับจากนี้ไปจะไม่มีการส่งเงินเข้าคลังอีกแล้ว” ถึงแม้ว่าเผยฮ่าวจะพูดด้วยเสียงที่แผ่วเบา แต่เมื่อตกถึงหูของคนในห้องโถงแล้วมันก็ราวกับเสียงฟ้าผ่าก้องกังวาน
ความเย็นชาที่แผ่ออกมาจากร่างกายเจียงชิงเอ๋อร์ ราวกับทำให้อากาศโดยรอบหยุดชะงักไปทันที นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกว่า “ดูท่าเจ้าคงจะคิดแยกตัวออกไปก่อตั้งขุมอำนาจใหม่ของตัวเองแล้วสินะ?”
เผยฮ่าวหัวเราะกล่าว “ข้าเองก็ไม่อยากจากคฤหาสน์ลั่วหลานไปหรอก... เพียงแต่ตอนนี้ในคฤหาสน์