งเป็นเพื่อนร่วมทางที่ขาดไม่ได้บนเส้นทางสู่ความแข็งแกร่ง
มีเพียงผู้ที่สามารถค้นหาความหวังในความสิ้นหวัง คว้าแสงสว่างในความมืดมิด และใช้หัวใจที่ไม่ยอมแพ้ส่องสว่างเส้นทางข้างหน้าเท่านั้น ถึงจะมีคุณสมบัติที่จะรอดชีวิตจากการคัดเลือกอันโหดร้ายนี้ไปได้
เมื่อฝุ่นควันแห่งการทดสอบรอบสุดท้ายจางลง ครูฝึกไป๋… ผู้นำที่สุขุมและน่าเกรงขาม… ก็ได้มายืนอยู่หน้าแถว สายตาของเขาคมกริบดุจคบเพลิง ส่องทะลุเข้าไปในหัวใจของเหล่าผู้รอดชีวิตทุกคน
เขารู้ดีว่าเหล่านักรบที่ผ่านการทดสอบความเป็นความตายเหล่านี้ แม้ร่างกายและจิตใจจะเหนื่อยล้าเพียงใด แต่หลังจากผ่านการต่อสู้ครั้งนี้ไปแล้ว พวกเขาถึงจะนับได้ว่าเป็นทหารที่แท้จริง
“รวมพล!”
ดังนั้น เขาจึงโบกมือครั้งใหญ่ สั่งให้ทุกคนมารวมตัวกัน
“ขึ้นรถ!”
จากนั้น รถทหารที่บรรทุกความหวังและเกียรติยศไว้เต็มคัน ก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไปท่ามกลางแสงสุดท้ายของอาทิตย์อัสดง พวกมันราวกับมังกรยักษ์ที่เลื้อยไปตามเส้นทาง มุ่งหน้ากลับเข้าไปในเมือง
จางหยางเมื่อเห็นเหออวิ๋นบนรถ ก็กล่าวออกมาอย่างได้ใจ “เหออวิ๋น ครั้งนี้ข้าไม่มีทางแพ้แกอีกแน่!”
“เหอะๆ”
เหออวิ๋นหัวเราะเบาๆ อย่างไม่ใส่ใจ
“อย่าเพิ่งได้ใจไป พอกลับไปถึงแ
