งอีกรึ? ในเมื่อเป็นเช่นนั้น… พี่ชายคนนี้ก็จะสนองให้!”
“เหออวิ๋น แกอย่าได้ใจไปหน่อยเลย! ใครจะเหยียบใครมันยังไม่แน่ ครั้งนี้พวกเราจะไม่มีทางให้โอกาสแกอีกแล้ว อันดับหนึ่งต้องเป็นของข้าเท่านั้น!”
จางหยางกล่าวอย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม
“เช่นนั้นก็… ขี่ลาชมตำรา ก็แล้วแต่ว่าใครจะมีปัญญาแล้วกัน” เหออวิ๋นตอบกลับ
บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองตึงเครียดราวกับสายธนูที่ถูกขึงจนสุด ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน
หนึ่งชั่วโมงต่อมา ครูฝึกจางกล่าวว่า “ครั้งนี้ พวกเจ้าจะต้องบุกเข้าไปในแดนลับให้ลึกขึ้นเพื่อตามล่าอสูร เวลาจำกัด… ไปได้!”
เหล่าทหารใหม่หยิบอาวุธของตน แล้วมุ่งหน้าเข้าไปในป่า
หลังจากผ่านการต่อสู้มาแล้วครั้งหนึ่ง ครั้งนี้ความมั่นใจของพวกเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด และนั่นก็จะทำให้การแข่งขันดุเดือดยิ่งขึ้นไปอีก
เมื่ออสูรชั้นต่ำปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เหล่าทหารก็ไม่ได้แตกตื่นพรวดพราดเข้าไปเหมือนครั้งก่อนแล้ว พวกเขารอจนกระทั่งอสูรเข้ามาใกล้ หรือไม่ก็ใช้ความได้เปรียบทางภูมิประเทศเพื่อต่อกรกับพวกมัน
เหออวิ๋นเองก็อาศัยความคล่องแคล่วและชัยภูมิที่ได้เปรียบ เริ่มสังหารอสูรชั้นต่ำไปเรื่อยๆ
[ระบบ: ได้รับแต้มสะสม +1!]
[ระบบ: ได้รับแต้มสะสม +1!
