โจวสิงเดินไปที่ประตู เห็นเด็กหนุ่มกระโดดลงมาจากรถม้า
เด็กคนนี้ดูแล้วน่าจะอายุราวๆ สิบสามสิบสี่ปี สวมชุดผ้ากระสอบที่มีรอยปะชุนเต็มไปหมด เนื่องจากเป็นช่วงเดือนเจ็ดที่อากาศร้อนอบอ้าว เขาจึงปลดกระดุมเสื้อ เผยให้เห็นแผงอกที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นนับไม่ถ้วน บนใบหน้ายังมีรอยแผลเป็นน่ากลัวลากยาวจากหางตาลงมาถึงมุมปาก
เด็กปกติบ้านไหนจะมีแผลเยอะขนาดนี้ ชัดเจนว่าเป็นคนในยุทธภพแน่นอน
เด็กหนุ่มดึงกางเกงขึ้นเล็กน้อย แล้วเดินอาดๆ เข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าโจวสิงและจิวม่อจื้อ เขามองสำรวจจิวม่อจื้อแวบหนึ่ง ก่อนจะหันมามองโจวสิง
ท่านคือหมอเทวดาโจวแห่งหอจิ่วสิงใช่ไหม โจวสิงยิ้มแล้วพยักหน้า
พิษดอกไม้ปีศาจสีทอง ก็เป็นฝีมือท่านที่รักษาหาย โจวสิงพยักหน้าอีกครั้ง
เรื่องที่เขารักษาติงเตี่ยนไม่ใช่ความลับอะไร ยิ่งติงเตี่ยนกับตี๋ยุนเดินทางกลับจิงเหมินอย่างเปิดเผย ข่าวลือย่อมแพร่สะพัด โจวสิงไม่กังวลเรื่องชื่อเสียงที่โด่งดังเกินไป ในทางกลับกัน ยิ่งดังยิ่งดี จะได้ดึงดูด ลูกค้ากระเป๋าหนัก (และลูกค้าที่มีคัมภีร์ดีๆ) เข้ามาหา
อีกอย่าง เขามี ราชครูจิวม่อจื้อ (ซูเปอร์บอดี้การ์ด) อยู่ทั้งคน ใครจะกล้ามาหาเรื่อง
จิวม่อจื้อเองก็มีเป้าหม
