ายชัดเจน ยิ่งคนไข้ระดับสูงมาเยอะ โอกาสได้เห็นสุดยอดวิชาก็ยิ่งมาก
ข้าก็มีคนป่วยอยากให้ท่านรักษา เด็กหนุ่มตะโกนเสียงดัง
โจวสิงดึงสติกลับมา ดูจากสภาพเจ้า ไม่น่าจะป่วยนะ แผลเป็นพวกนั้นก็เป็นแผลเก่า เขาสูดจมูกฟุตฟิต แถมกลิ่นตัวเจ้า เหมือนแช่ในบ่อสมุนไพรมาตั้งแต่เด็ก
เด็กหนุ่มเลิกคิ้ว เปลี่ยนสีหน้าจากดูแคลนเป็นจริงจัง นับว่ามีฝีมือ ข้าเชื่อแล้วว่าท่านรักษาพิษดอกจินโปซุนได้จริง แล้วถ้าเป็น คนตายทั้งเป็น (เจ้าชายนิทรา) ล่ะ ท่านรักษาได้ไหม
ยังไม่ทันที่โจวสิงจะตอบ จิวม่อจื้อก็ก้าวออกมาข้างหน้า พนมมือคารวะอย่างสุภาพ (แต่แววตาเจ้าเล่ห์)
ประสกน้อย ดูก็รู้ว่าเป็นชาวยุทธภพ หมอเทวดาโจวมีกฎเหล็ก หากชาวบ้านทั่วไปรักษาในราคาทุน แต่หากเป็นชาวยุทธ์ ต้องแลกด้วยยอดวิชาหนึ่งแขนง
เด็กหนุ่มหน้าเปลี่ยนสี ทำไมต้องแบ่งแยกด้วย ชาวยุทธ์ไม่ใช่คนรึไง
จิวม่อจื้อส่ายหน้า ทำเสียงจุ๊ๆ ประสกน้อยเข้าใจผิดแล้ว ชาวยุทธ์มักมาพร้อมกับความแค้นและศัตรู หากหมอโจวรักษาไป อาจโดนศัตรูของพวกเจ้าตามมาคิดบัญชีได้ เงินทองชดเชยความเสี่ยงนี้ไม่ได้หรอก มีแต่ยอดวิชาเท่านั้นที่พอจะคุ้มค่า
โจวสิงเกือบหลุดขำ ราชครูท่านช่างสรรหาคำแก้ตัวได้เนียนจริ
