แล้วคำรามลั่น
สองชั่วยาม ข้าจะรอแค่สองชั่วยาม ถ้าพวกมันยังไม่โผล่หัวมา ข้าจะยกขบวนกลับฮั่นจง
โจวสิงมองดูเหตุการณ์อย่างเพลิดเพลิน ตั้งแต่อ่านหนังสือ เปิดร้าน จนถึงพักเที่ยง ขบวนสำนักคุ้มภัยมังกรประตูก็ยังปักหลักเป็นเป้าสายตาชาวบ้านอยู่กลางถนน
ในที่สุด ถงป๋อต๋า หรือบิดาของ ถงเซียงอวี้ ก็ทนสายตาชาวบ้านไม่ไหว ตัดสินใจควบม้าจากไปดื้อๆ
สำนักคุ้มภัยมังกรประตูถือเป็นผู้มีหน้ามีตาในยุทธภพ การที่เจ้าบ่าวไม่มารับถึงบ้านก็เสียหน้าพอแล้ว แต่นี่มาส่งถึงที่นัดหมายก็ยังไร้เงา มันหยามกันเกินไป
กลับไปคราวนี้ เขาคงประกาศตัดขาดกับสำนักเหิงซานให้รู้แล้วรู้รอด
ตามตรรกะควรจะเป็นอย่างนั้น แต่ติดตรงที่ลูกสาวตัวดีอย่างถงเซียงอวี้ดันเกิดอาการดื้อแพ่ง
นางยืนกรานว่าได้เซ็นสัญญาหมั้นหมายกับ ม่อเสี่ยวเป่า เจ้าสำนักเหิงซานแล้ว ตามธรรมเนียมถือว่าเป็นภรรยา หากกลับไปตอนนี้ นางจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
คนพ่อจะไป คนลูกจะอยู่ เถียงกันไม่จบ สุดท้ายถงป๋อต๋าก็ทิ้งระเบิดอารมณ์แล้วควบม้าจากไป
แน่นอนว่าเลือดข้นกว่าน้ำ เขาไม่ทิ้งลูกสาวไว้คนเดียวหรอก จึงสั่งให้พ่อบ้านอยู่เป็นเพื่อนนางอีกสองวัน กะว่าพอนางลำบากเข้าหน่อย เดี๋ยวก็ซมซานกลับบ้านเอง
