นียมปฏิบัติ
เวลาจัดสรรทรัพยากร ถ้าโรงเรียนไหนมีนักเรียนพรสวรรค์ระดับ S หรือ A, แชมป์หรือรองแชมป์เวทีประลองยอดฝีมือ, แชมป์หรือรองแชมป์ศึกแรกที่แดนเหว หรือนักรบระดับหัวกะทิ
ก็มักจะได้รับการพิจารณาเพิ่มระดับให้เป็นกรณีพิเศษ
ก็เพื่อเป็นกำลังใจให้โรงเรียนตั้งใจปั้นนักเรียนหัวกะทิพวกนี้ให้ดีขึ้นไปอีก
เพราะงั้นครั้งนี้ โรงเรียนเฮยสุ่ยน่าจะพุ่งขึ้นไปอยู่อันดับ 5-8 ของการจัดสรรทรัพยากรเขตตะวันออกได้สบาย ๆ
ก้าวขึ้นสู่ระดับแนวหน้าทันที
“ฉันทำไม่ได้หรอก แต่ลุงฉันทำได้”
จ้าวอี้พูดอย่างภาคภูมิใจ
หลี่หมู่ค่อย ๆ ก้าวเข้าไปหาจ้าวอี้
จ้าวอี้ไม่ได้ระวังตัวเลยสักนิด เขาไม่เชื่อหรอกว่าหลี่หมู่จะกล้าลงมือ
แต่จู่ ๆ หลี่หมู่ก็เอื้อมมือไปคว้าผมจ้าวอี้อย่างแรง
แล้วกระชากหน้าจ้าวอี้เข้ามาหาตัวเอง
จ้าวอี้โกรธจนหลุดหัวเราะ กัดฟันกรอด ๆ พูดเสียงเย็นชา
“หลี่หมู่ แกนี่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริง ๆ!”
“แกคงกำลังหลงระเริงอยู่ล่ะสิ?”
“ได้แชมป์กระจอก ๆ มาอันนึง ก็คิดว่าตัวเองมีระดับพอจะมางัดกับฉันได้แล้วงั้นสิ?”
“ฉันล่ะสมเพชแกจริง ๆ”
หลี่หมู่หัวเราะตาม
มือที่กำผมจ้าวอี้ออกแรงดึงให้แน่นขึ้นไปอีก
“แกต่างหากที่หลงระเริงไปเองนะ
