เลย!”
เฉินเจียเฟิงกระโดดเหยง ๆ ด้วยความร้อนใจ
ความจริงหลี่หมู่ก็เล่าให้ฟังตั้งแต่วันที่ย้ายโรงเรียนมาแล้ว
เรื่องนี้พวกเขาก็พอจะเดาได้อยู่แล้ว
แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะเลวร้ายขนาดนี้
หยางซู่อิงพยักหน้ารับ มือทั้งสองข้างถูไถไปมาบนหน้าขาจนเหงื่อชุ่ม
หัวอกคนเป็นแม่ มีหรือจะไม่เป็นห่วงลูก
ยิ่งเมื่อกี้ นางเห็นหลี่เสี่ยวหาวของตระกูลหลี่บนจอแล้วด้วย
ทวนยาวที่มีกระแสไฟฟ้าวิ่งพล่าน ดูทรงพลังอำนาจสุด ๆ
ความโกรธแค้นและความเจ็บปวดก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาจุกอก
พรสวรรค์ที่แข็งแกร่งขนาดนั้น มันควรจะเป็นของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของนางแท้ ๆ
แต่กลับโดนไอ้ขยะของตระกูลหลี่แย่งไปหน้าตาเฉย
ส่วนลูกชายของนาง กลับต้องแบกรับพรสวรรค์ระดับ F ลงไปเสี่ยงตายกับพวกมอนสเตอร์สุดสยองในแดนเหว
คิดแล้วนางก็ปวดใจแทบขาด
หยางโหย่วหรงเห็นสีหน้าพี่สาวเริ่มซีดเซียว ก็หันไปถลึงตาใส่ลูกชายทันที
“ไอ้ลูกหมา หุบปากไปเลยนะ ฉันดูเองได้โว้ย!”
ด่าเสร็จก็แถมลูกถีบให้ลูกชายไปหนึ่งทีแก้โมโห
แต่พอบอกว่าตัวเองดูเป็น นางก็หันไปถามลูกสาวเสียงขุ่น
“แล้วจะดูพี่ชายแกบนจอได้ยังไงเนี่ย!”
เฉินเจียฉีรีบอธิบาย
“แม่คะ ตอนนี้พี่ยังไม่มีคะแนนเลยค่ะ”
“บนจอมีทั้งหมด