พูดกับท่านรองรัฐมนตรีและทางกระทรวงทรัพยากรให้หน่อยนะครับ ว่าอย่าเพิ่งตัดงบสนับสนุนของโรงเรียนเราไปมากกว่านี้เลย”
อิ๋นฉางหมิงทำหน้าเศร้าสร้อยอ้อนวอน แม้จะเป็นชายวัยกลางคน แต่ใบหน้ากลับดูเหนื่อยล้าเต็มทน
หัวหน้าเซวียอัดควันบุหรี่เข้าปอดลึก ๆ แล้วพ่นออกมา พลางถอนหายใจ
“เหล่าอิ๋นเอ๊ย พวกเราก็คนกันเองนะ ฉันล่ะไม่เข้าใจแกจริง ๆ”
“ตำแหน่งรองประธานบริษัทยักษ์ใหญ่ แกก็ไม่ยอมทำ ดันมาเปิดโรงเรียนนักรบ แกทำไปเพื่ออะไรวะ?”
“แกรั้งท้ายทุกปีแบบนี้ แกยังไม่ตาสว่างอีกเหรอ? ด้วยเส้นสายที่แกมีอยู่ตอนนี้ แกทำโรงเรียนไม่รอดหรอก...”
“เชื่อฉันเถอะ ปิดโรงเรียนซะเถอะ”
หัวหน้าเซวียกระซิบเตือนด้วยความหวังดี
อิ๋นฉางหมิงได้แต่ยิ้มเจื่อน ๆ พยักหน้ารับ พอหันไปมองตัวเลข ’66’ บนจอยักษ์ที่มันแทงใจดำ
เขาก็ได้แต่ถอนหายใจยาวอีกรอบ
หัวหน้าเซวียเห็นสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกของอิ๋นฉางหมิง ก็ชี้ไปที่เด็กหนุ่มสะพายทวนบนจอยักษ์
“นั่นจางจือเหวย พรสวรรค์ระดับ S ‘ทวนทองม้าเหล็ก’ สุดยอดพรสวรรค์สายโจมตีขั้นเทพ”
“ถ้าโรงเรียนแกอยากจะผงาดขึ้นมาได้ อย่างน้อยแกก็ต้องมีนักรบระดับนี้สักคนนึง”
“และที่สำคัญ ต้องเป็นคนที่จงรักภักดีกับแกแบบสุดหั