ปอดของเขาอย่างแม่นยำอีกต่างหาก!
มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นตรงนั้น!
หรือว่า… ไอ้หนุ่มนี่จะมองเห็นจุดอ่อนของเขา??
เมื่อเห็นหลี่หมู่เอาแต่เงียบ หวังหลงเฉิงก็ไม่คิดจะซักไซ้ต่อให้เสียบรรยากาศ
เขาเปลี่ยนเรื่องคุยด้วยรอยยิ้ม
“สมกับเป็นวีรบุรุษวัยเยาว์จริง ๆ ได้ข่าวว่า ‘หลิวหยุนหกสั่น’ ของนาย ทำเอาแม้แต่ผู้บัญชาการฉินยังต้องกินหน้าแตกเลยนี่?”
หลี่หมู่รีบโบกมือปฏิเสธอย่างถ่อมตัว
“ไม่หรอกครับ ผู้บัญชาการฉินท่านออมมือให้ต่างหาก คงแค่เผลอไปนิดหน่อยน่ะครับ”
“แหม ทีงี้ล่ะทำมาเป็นมารยาทงามเชียวนะแก!”
ฉินจ้านเย่พูดแขวะยิ้ม ๆ
“ตอนทวงของรางวัลนี่ห้าวเป้งสุด ๆ ทีตอนนี้ทำไมถึงหงอไปซะล่ะ?”
พูดจบ ฉินจ้านเย่ก็หันไปรายงานหวังหลงเฉิง
“อ้อ ท่านรองครับ ผมยังไม่ได้รายงานท่านเลย”
“ของรางวัลของเด็กคนนี้ ผมให้วิชาระดับสูงไปสองชุด ของวิเศษกับอาวุธระดับดีอย่างละหนึ่งชิ้น แล้วก็ม้าศึกระดับพิเศษอีกหนึ่งตัว!”
“รีดไถมาจากเหล่าโจวเนี่ยแหละครับ!”
พูดจบก็ชี้มือไปที่เหล่าโจว
เหล่าโจวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ สะดุ้งโหยงแทบตกเก้าอี้ รีบฉีกยิ้มแห้ง ๆ รับมุก
วันนี้บนโต๊ะอาหารเนี่ย ยกเว้นหลี่หมู่แล้ว เขานี่แหละยศต
