พลังเนตรทำปอดอีกฝ่ายระเบิดไปซะแล้ว!
แต่แล้วก็เห็นพลังงานที่แตกกระจายเหล่านั้น ค่อย ๆ ถูกหวังหลงเฉิงสะกดให้สงบลงอย่างรวดเร็ว
“ลองดูใหม่อีกทีสิ ตอนนี้ยังอยู่ไหม?”
หวังหลงเฉิงดูเจ็บปวดเจียนตาย หอบหายใจสั่นสะท้าน แต่กลับปิดบังความตื่นเต้นดีใจบนใบหน้าไว้ไม่มิด
เขาพยายามสะกดกลั้นความดีใจ แล้วหันมาถามหลี่หมู่
หลี่หมู่ถึงเพิ่งได้สติ รีบเพ่งมองไปอีกครั้ง
เส้นลมปราณสีแดงสองเส้นนั้นหายไปแล้ว เหลือเพียงเส้นลมปราณสีเขียวที่ไหลเวียนสะดวกโยธินในร่างกายของหวังหลงเฉิง แม้แต่บริเวณสีแดงที่ปอดก็เริ่มจางลงแล้วด้วย
หลี่หมู่ถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว
ระเบิดเส้นลมปราณตัวเองทิ้งดื้อ ๆ
นี่มันจะโหดเหี้ยมซาดิสต์เกินไปแล้วมั้ง!?
