ที่อันดับสูงกว่าโรงเรียนวูตาวเถิงหลงซะอีก
ถือว่าเป็นโรงเรียนระดับ T1 เลยก็ว่าได้
เหนือกว่าโรงเรียนระดับ T4 หรือ T5 อย่างเฮยสุ่ยไปไกลลิบ
ไอ้อ้วนคนนี้ถึงจะเป็นแค่หัวหน้าฝ่ายแนะแนว แต่ทำตัวกร่างไม่ใช่เล่น
เดินส่ายอาด ๆ เข้ามาพร้อมกับลูกน้องอีกหลายคน
ผู้บริหารโรงเรียนเฮยสุ่ยทุกคนหน้าเสียทันที กลัวอะไรก็ได้อย่างนั้นจริง ๆ
“ซุนถง แกมาทำไมที่นี่?”
อิ๋นฉางหมิงขมวดคิ้วถามเสียงเครียด
ไอ้อ้วนเบ้ปาก แล้วหันไปมองหลี่หมู่
“ก็มาเพื่อช่วยเหลือเพชรเม็ดงามน่ะสิ!”
“สวัสดีหลี่หมู่ ฉันคือหัวหน้าฝ่ายแนะแนวของโรงเรียนจินหัว!”
“ได้ข่าวว่าเธอเพิ่งทะลุขึ้นสู่ระดับหวงขั้นสองมาหมาด ๆ”
“โรงเรียนจินหัว ยินดีต้อนรับเธอเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเรา”
“แค่เธอตกลงมาเรียนกับเรา เธอจะได้สถานะ ‘นักเรียนเกียรตินิยมระดับสอง’ ทันที”
ซุนถงพูดจบ
อิ๋นฉางหมิงก็หน้าดำทะมึน ตวาดเสียงแข็ง
“ซุนถง แกจะทำเกินไปแล้วนะ!”
“โรงเรียนเฮยสุ่ยของฉันอาจจะสู้โรงเรียนแกไม่ได้ แต่จะมาฉกตัวคนทั้งที มันก็ต้องมีมารยาทกันบ้างสิ!”
“นักเรียนเกียรตินิยมระดับสอง? นี่แกกะจะไม่ให้ทรัพยากรอะไรเขาเลยรึไง?”
“ถ้าจะมามุกนี้ล่ะก็ โรงเรียนเฮยสุ่ยยอมทุ่มหมดหน้าตักเพื่อสู้กับแก
