์ที่รากฐานของตะเกียงดับแสงได้ แล้วในสภาพเช่นนี้ เขารอดชีวิตมาได้อย่างไรกัน?
อีกฟากหนึ่ง ลวี่หยางก็เพียงพ่นลมหายใจขุ่นออกมาอย่างแรง คำตอบนั้นง่ายดาย—พรสวรรค์สีม่วงมีฝีมืออยู่บ้างตราบเท่าที่การโจมตีของอีกฝ่ายอยู่ในขอบเขตสูงสุดที่ในทางทฤษฎีเขาสามารถรับมือได้ เขาก็ย่อมจะรับมือได้อย่างแน่นอน
การโจมตีทุ่มเทเอาชีวิตของเฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวิน ก็ถูกเขารับมือไว้เช่นนี้!
กระบวนการรับมือนั้น แม้แต่ลวี่หยางเองก็ยังรู้สึกเหลือเชื่ออย่างยิ่ง
ในชั่วพริบตาแห่งความเป็นตาย เขาได้สลายตำหนักเหยียนโม่ ใช้วิญญาณธงส่วนหนึ่งแทนตนเอง รับการกระแทกจู่โจมของอีกฝ่ายเอาไว้
อย่างไรวิญญาณธงก็ไม่ต้องใช้ค่าตอบแทนใด ๆ
ตายไปหนึ่งชุด ก็เปลี่ยนเป็นชุดใหม่ แล้วเสริมด้วยพลังจากธูปเทียน ก็เพียงพอแล้ว
ทว่าขณะนั้นเขาทำได้อย่างคล่องแคล่วราวสายน้ำไหล ทะมัดทะแมงถึงที่สุด บัดนี้เมื่อย้อนมอง กลับราวกับมองดูตำราสวรรค์ ไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าทำได้อย่างไรในชั่วขณะนั้น
ในท้ายที่สุดทำได้เพียงโทษไปว่าเป็น“แรงบันดาลใจ”ชั่วพริบตา
“แค่ก แค่ก…”
ลวี่หยางกระอักโลหิต ร่างกายเต็มไปด้วยรอยร้าวละเอียดนับไม่ถ้วน บางครั้งยังมีแสงสีเจิดจ้าซึมออกมา พยายามแผ่ขยายรอยแตกเหล่านั้นให้กว้างขึ้น
แต่เขารู้ดีว่า เมื่อเทียบกับบาดแผลของตนแล้ว เฉิงเทียนเจิ้งเต๋อเจินจวินนั่นต่างหากที่ไม่อาจมีชีวิตอยู่ต่อ เพียงเห็นรอยแตกเปิดกว้างที่หว่างคิ้ว ถ้ำสวรรค์เบื้องหลังก
