งนาตื่นเต้นที่ผู้เข้าสอบจากเมืองเผิงได้คะแนน สามอันดับแรกในการสอบศิลปะการต่อสู้สายตาดูสินหวังและพึมพำคำทีไมเขาใจออกมา เป็นระยะ เชนฺ “สีสิบเม็ด”“หลายรอยลานหยวน”“ปากพาชวย’“จบกัน” และอืนฯ“หืม?”เฉินอวีเหลียงสะดุงตีน ดวงตาแดงกำ“พี่เขย มีอะไรผิดปกติเหรอครับ!”เลขาตกใจทันทีและหยุดพูดเรืองตำแหนง“ไมมีอะไร”เฉินอวี้เหลียงฝืนยิ้มอยางยากลำบาก สีหน้าขมขื่นที่สุด เทาที่จะเป็นได้แตเขารู้วานี่ไมใชเวลาที่จะพูดเรื่องนี้ ในฐานะ ผู้อำนวยการสำนักการศึกษาเมืองเผิง เขาต้องแสดงจุดยืน ตอนนีฮึ!…เฉินอวี้เหลียงสูดหายใจลึก ลุกขึ้นยืนเผชิญหน้ากับ ทุกคน สายตากวาดมองไปทัวหองและจบลงที่สวีเชอ“ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์สวีเชอ’พอพูดจบเหมือนลูกธนูแหลมคม ฺสายตานับไมถ้วนพุงตรงไปที่ เชอแตไมนาน ทุกคนก็รู้สึกวามี บางอยางผิดปกติทำไมสวี่เชอถึงไมแสดงสีหน้าและหลับตาอยู่แลวพลังงานรอบตัวนีมันเกิดอะไรขึน!ไมกี่วินาทีตอมา เสียงสั่นเครือก็ดังขึ้น‘เผู้บำเพ็ญระดับสี่.! เนี่คือออราของผู้บำเพ็ญระดับสี่ เขา กำลังจะทะลวงขันแลว!”
