าคว้าแส้ด้วยมือเปล่า!
สำคัญที่ว่าคู่ต่อสู้ไม่เพียงแต่จับได้แต่ยังตัดการส่งพลังงานได้ในทันทีแม้อูจงเลี่ยงจะใช้แส้ไฟฟ้าห้าเส้นติดต่อกัน มันก็ไม่ได้ผลราวกับโดนจับจุดอ่อนไปแล้ว
“บ้าฉิบ! เธอมีพลังระดับไหนกันแน่?!”
หัวใจของอูจงเลี่ยงถูกปกคลุมด้วยเงามืดทันที เขาคำรามเสียงเย็นชาและพยายามดึงแส้กลับทันทีแต่ไม่ว่าจะออกแรงแค่ไหนแส้ก็ยังคงไม่ขยับเขยื้อนราวกับติดแน่นกับหิน
“ลองออกแรงอีกสิ ยังไม่ได้กินข้าวมาหรือไง?”
เจียงเยว่หลี่จับแส้ด้วยมือขวา น้ำเสียงไม่มีทีท่าเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย
“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าตัวเองจะสู้ผู้หญิงไม่ได้!”
ใบหน้าของอูจงเลี่ยงเปลี่ยนเป็นสีคล้ำและพยายามอีกครั้งกล้ามเนื้อบริเวณกรามของเขาบูดโปน ฟันขบแน่น และกล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายกำลังออกแรง
หลังจากลองหลายครั้ง สีหน้าของอูจงเลี่ยงไม่ได้คล้ำอีกต่อไปแต่เปลี่ยนจากคล้ำเป็นเขียวเพราะเขาพบว่าจริงๆ แล้วเขาไม่สามารถสู้กับผู้หญิงคนหนึ่งได้
“ได้ ได้! เธอไม่ยอมปล่อยใช่ไหม? งั้นก็ไม่ต้องปล่อย!”
ใบหน้าของอูจงเลี่ยงบึ้งตึงและพลังงานทั้งหมดในร่างกายถูกเทลงสู่ฝ่ามือขวาอย่างบ้าคลั่งในพริบตามีพลังงานพวยพุ่งจากฝ่ามือของเขา และกระแสไฟฟ้าที่เจิดจ้าไหลผ่านแส้ยาวมุ่งตรงไปที่เจียงเยว่หลี่ทันที
ถ้าเปรียบแส้ไฟฟ้าตอนแรกเป็นแสงฟลูออเรสเซนต์ แส้ในตอนนี้ก็เหมือนกับดวงจันทร์ที่สว่างเจิดจ้า!
“หืม?”
เจียงเยว่หลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงแรงดูดที่ฝ่ามือข
