ข้าใส่เขาในชั่วพริบตา
เปรี้ยง!
ในทันใดนั้นอูจงเลี่ยงดูราวกับรูปปั้นที่แข็งค้าง ร่างกายของเขาแข็งทื่อทันทีและไม่สามารถขยับได้ท่ามกลางเสียงดังสนั่น
ภายในหนึ่งวินาที ประกายไฟสีม่วงนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าสู่แขนขาและกระดูกของเขาอย่างบ้าคลั่งทำให้ร่างกายของเขาเกิดเสียงเหมือนถั่วทอดกล้ามเนื้อกระตุกรุนแรงใต้ผิวหนังราวกับมีพลังที่มองไม่เห็นกำลังอาละวาดอยู่ในร่างกายของเขา!
ในวินาทีถัดมา ร่างของอูจงเลี่ยงถูกเผาจนดำสนิท และถูกแรงปะทะรุนแรงส่งกระเด็นออกไปในท่าทางที่บิดเบี้ยวจนดูประหลาด!
ไม่รู้วว่าเป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจ แต่อูจงเลี่ยงก็ร่วงลงไปในที่กำแพงบังเกอร์อีกด้านหนึ่งพอดี!
อีกด้านหนึ่ง…
“แคก…”
หลังจากที่พักหายใจครู่หนึ่ง ปู้โสวอี้ไอออกมาสองครั้ง เลือดสีแดงสดค่อยๆ ซึมออกมาจากมุมปาก
เมื่อเขากำลังจะใช้มือขวายันตัวลุกขึ้น ความเจ็บปวดแสบร้อนก็ทำให้เขาต้องซูดปากด้วยความเจ็บยืนยันได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าแขนขวาหักสนิทแล้ว!
เขาทนความเจ็บปวดแล้วใช้มือซ้ายยันกำแพงพอลุกขึ้นยืนอย่างสั่นเทาและเงยหน้าขึ้นก็มองเห็นเงาดำตรงหน้ากำลังพุ่งเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว
ปู้โสวอี้ตะลึงไปชั่วขณะ ดวงตาวางเปล่าและมืดมน ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอยู่พักหนึ่งจนกระทั่งเงาดำนั้นเข้ามาใกล้ เขาถึงได้สติขึ้นมาทันที
นี่มันอูจงเลี่ยงชัดๆ!
“ไม่นะ! อย่า!”
เขาพยายามบีบคำพูดออกมาจากลำคอสุดแรง แต่พอพูดจบสายตาก็พลันมืดดับไป
ในเวลาเดียวกัน กำแพงบั
