ขาคอยขัดขวางการกระทำของพวกเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างจงใจ!
ผลก็คือ การสอบศิลปะการต่อสู้ได้เริ่มมาแล้วกว่าสิบนาที และทั้งสามคนมีคะแนนน้อยมาก ซึ่งไม่ดีเลย
“ฉันเข้าใจแล้ว…”
น้ำเสียงของเยชวงเยวฟังดูสงบ แต่สัมผัสได้ถึงความเย็นชาที่แฝงอยู่อย่างชัดเจน
“ฮ่าๆๆ! ขอโทษนะพวกเธอทั้งสามคน ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ แค่กลั้นจามไม่อยู่น่ะ คงไม่ถือสาใช่ไหม”
ขณะที่พวกเขากำลังคุยกัน มีร่างหลายร่างเดินลงมาจากด้านบนของโบสถ์อย่างรวดเร็ว ตามมาด้วยเสียงประหลาด เสียงนั้นมาจากปู้โสวอี้ ปู้โสวอี้ อูจงเลี่ยง และเจียเจิ้งจือ นำคนกว่าสิบคนมายืนเผชิญหน้ากับเยชวงเยวและอีกสองคนทีี่อีกฝั่งถนน เมื่อทั้งสองฝ่ายสบตากัน บรรยากาศตึงเครียดขึ้นทันที แม้แต่อุณหภูมิก็ดูเหมือนจะลดลงไปหลายองศา
“อยากตายนักใช่ไหม!”
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกล้าเดินมาหาอย่างไร้ยางอาย พลังของเจียงเยวหลี่ก็พลุ่งพล่านขึ้น และเธอกำลังจะลงมือ
“ใจเย็นๆ ถ้าลงมือตอนนี้จะเข้าทางพวกเขานะ” เยชวงเยว่ยื่นมือออกมาห้ามเจียงเยวหลี่
“ห้ามต่อสู้กันก่อนวงกลมรอบแรกจะหดตัว! ใครฝ่าฝืนจะถูกคัดออกทันที!” เจียงเยวซีรีบพูดย้ำ
เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงเยวหลี่จึงหยุดแต่ดวงตายังจ้องมองสามคนตรงหน้าไม่วางตา เห็นได้ชัดว่าเธอจดจำพวกนั้นได้แน่นอน เมื่อเห็นว่าเจียงเยวหลี่ไม่ได้ลงมือ ปู้โสวอี้ดูเสียดายเล็กน้อย แต่ก็ยังหัวเราะแล้วพูดว่า
“ขอแนะนำตัวหน่อย ฉันมาจากชิงเฉิง… เออไม่ใช่สิ ต้องพูดให้ชัดกว่า
