ธอรู้ว่าสวีเชอไปถึงระดับสามขั้นเก้าเมื่อไม่นานมานี้ เธอก็ยังไม่ช็อกเท่ากับตอนนี้
นี่คือเหรียญที่มีได้เฉพาะศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยพิเศษอันดับหนึ่งแห่งต้าเซี่ยเท่านั้นที่จะมอบให้ได้
ไม่ใช่แค่เหรียญธรรมดา แต่เป็นใบรับรองสำหรับการรายงานตัวที่มหาวิทยาลัยพิเศษอันดับหนึ่งแห่งต้าเซี่ย
เธอได้รับเหรียญเพราะผ่านการประเมินจากศาสตราจารย์จวงเหยียน แต่คำถามคือแล้วเหรียญในมือของสวีเชอมาจากไหน?
“พวกเธอรู้ไหมว่าเหรียญในมือของอาจารย์สวีเชอมาจากไหน?”
เจียงเหลียนเยวกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผาก พยายามกดความรู้สึกที่เต้นระทึกในใจแล้วถาม
“ไม่รู้ค่ะ” เจียงเยวซีตอบตามตรง “ตอนนั้นดึกมากแล้ว พอพวกเราไปถึงก็เหลือแต่อาจารย์สวีเชออยู่ในที่เกิดเหตุ”
“หา?” เจียงเหลียนเยวมองอย่างงุนงง
“คืนนั้นอาจารย์สวีเชอถูกซุ่มโจมตี ตอนพวกเราไปถึงก็เห็นแค่เหรียญนี้เท่านั้นค่ะ” เจียงเยวหลี่อธิบายอย่างกระชับ
“อาจารย์สวีเชอถูกโจมตีเหรอ? เกิดอะไรขึ้น?”
ม่านตาของเจียงเหลียนเยวหดตัวทันที และน้ำเสียงของเธอสูงขึ้นโดยอัตโนมัติ
“อะไรนะ? อาจารย์สวีเชอถูกโจมตี ใครทำ?!”
เมื่อได้ยินคำว่า ‘สวีเชอ’ เจียงเทียนหยางที่อยู่ข้างๆ หันมามองโดยอัตโนมัติ
“หนูจะเล่าให้ฟังค่ะ” เจียงเยวซียกมือขึ้นอาสา
“มันเกิดขึ้นตอนกลางคืนที่พวกเราไปถึงการทดสอบถ้ำปีศาจเขาเก้ายอด พวกเราเหนื่อยมากตลอดทั้งวันเลยเข้านอนแต่หัวค่ำ ตอนที่พวกเรากำลังหลับสนิท จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงต่อสู้
