หวยเบิกกว้าง “พรสวรรค์สูงแค่ไหน?”
“ก็ไม่ได้สูงอะไรมาก แค่พอใช้ได้” จวงเหยียนเลียนแบบน้ำเสียงและท่าทางของหลิวซื่อเหวยอย่างตั้งใจ “ก็คงหาได้ยาก อืม… หนึ่งในล้านละมั้ง ยังไงก็ไม่ได้ด้อยไปกว่า ‘ร่างวิญญาณยา’ เท่าไหร่”
เนื่องจากยังไม่ได้รับการยืนยัน เขาจึงไม่ได้เปิดเผยสถานการณ์ทั้งหมดของ ‘ร่างวิญญาณยา’ แต่คำพูดเหล่านี้ก็ยังทำให้หลิวซื่อเหวยตกใจได้
ฟึด… หลิวซื่อเหวยสูดหายใจลึกทันที เสียงพูดติดอ่างด้วยความไม่อยากเชื่อ “ไม่แตกต่างจาก ‘ร่างวิญญาณยา’ เท่าไหร่…?”
แม้ว่าเขาจะเรียนผู้ฝึกสัตว์เป็นวิชารอง แต่ในฐานะศาสตราจารย์ของมหาวิทยาลัยพิเศษอันดับหนึ่งแห่งเอเชีย เขามีความเข้าใจเกี่ยวกับศิลปะเหนือธรรมชาติอีกหกแขนงอย่างลึกซึ้ง
ในโลกของเภสัชกร ‘ร่างวิญญาณยา’ เป็นการดำรงอยู่ในตำนาน การที่จะถูกเปรียบเทียบกับ ‘ร่างวิญญาณยา’ พรสวรรคนั้นต้องน่าสะพรึงกลัวขนาดไหน? ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่คืออัจฉริยะที่หาตัวจับยาก เป็นหนึ่งในล้านอย่างแท้จริง!
เมื่อเทียบกันแล้ว สวี่เชอที่เขาพบคงยังห่างไกลจากอัจฉริยะระดับนั้นมาก เมื่อคิดได้ดังนั้น อารมณ์ของหลิวซื่อเหวยก็แย่ลงทันที
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง หลิวซื่อเหวยทำปากจู๋ๆ แล้วมองจวงเหยียนด้วยแววตาวิบวับ
“อัจฉริยะที่นายพบมีชื่อว่าอะไร?”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จวงเหยียนไม่ได้ตอบ แต่จ้องหลิวซื่อเหวยด้วยรอยยิ้มครึ่งๆ กลางๆ “นายพูดก่อนสิ”
“นายก่อนสิ”
“นายพูดก่อนเถอะ”
“นายพูดก่อนด
