ความคิดในหัวของเขากำลังวุ่นวาย!
หลี่ซือเหวยรู้สึกสับสนมากในตอนนี้ ราวกับมีกองทัพนับพันกำลังคำรามและควบม้าผ่านหัวใจของเขา หลังจากที่ไป๋เสวี่ยกำลังคลุ้มคลั่ง เขาก็จินตนาการถึงความเป็นไปได้หลายอย่าง เช่น เขาล้มเหลวในการควบคุมไป๋เสวี่ย ทำให้มันทำร้ายอาจารย์หนุ่มที่อยู่ตรงหน้า หรือสามารถควบคุมไป๋เสวี่ยได้สำเร็จแต่ทำให้มันบาดเจ็บ เขายังคิดว่าอาจารย์หนุ่มตรงหน้าอาจจะหลบการโจมตีของไป๋เสวี่ยได้สำเร็จ
สรุปคือเขาคิดถึงทุกอย่างที่อาจจะเกิดขึ้นได้ แต่ไม่เคยคาดคิดว่าผลลัพธ์จะออกมาแบบนี้ เมื่อจุดอ่อนของมันถูกแตะต้อง ไป๋เสวี่ยที่กำลังโกรธจัดกลับกลายเป็นลูกแกะที่ว่าง่ายสอนง่าย? และยังดูเหมือนจะสนุกด้วย?
“มันไม่เป็นไปตามหลักวิทยาศาสตร์เลย…”
ถ้าเขาไม่มั่นใจในพละกำลังของตัวเอง หลี่ซือเหวยคงสงสัยว่าตัวเองคงติดกับดักของนักจิตวิทยาเข้าแล้ว ต้องรู้ไว้ว่าไป๋เสวี่ยเป็นสัตว์ประหลาดระดับสี่และมันก็หยิ่งยโสมาก ปกติแล้วมันจะไม่ยอมให้ใครแตะต้องนอกจากตัวเขาเอง ไม่ต้องพูดถึงการกระทำที่สนิทสนมอย่างการสัมผัสศีรษะและแผงคอ เขาจำได้ชัดเจนมาก เขาใช้เวลาทั้งเดือนกว่าจะทำขั้นตอนนีได้!
แต่ชายหนุ่มตรงหน้า… คงใช้เวลาไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำใช่ไหม? เมื่อเทียบกันแล้ว ผลงานของหลี่ซือเหวยช่างน่าอับอาย ดวงตาของเขาวาบขึ้น ความอยากรู้อยากเห็นของหลี่ซือเหวยพุ่งสูงถึงขีดสุด
เพียงแค่คิด เขาก็หายตัวไปจากจุดนั้นอย่างรวดเร็ว เมื่อปรากฏตัวอีกครั
