!
เมื่อปลดปล่อยพลังออกมาเต็มที่ แม้แต่หลี่ซือเหวยที่อยู่ในระดับปรมาจารย์แล้ว ยังรู้สึกว่ายากที่จะตามทัน นี่แหละคือความน่าสะพรึงกลัวของพลังวิเศษติดตัว!
“ไป๋เสวี่ยกลับมาเดี๋ยวนี้! เขาจะตายได้นะ!”
หลี่ซือเหวยที่กระเด็นถอยหลังไปตั้งหลักได้ในทันที และตะโกนอย่างร้อนรน ถึงแม้ไป๋เสวี่ยจะมีความเป็นมนุษย์มาก แต่ท้ายที่สุดมันก็ไม่ใช่มนุษย์และไม่รู้จักการยั้งมือ การโจมตีครั้งนี้แทบจะเทียบเท่ากับการโจมตีเต็มกำลังของผู้บำเพ็ญระดับสี่ขั้นกลาง
ถ้าโดนเข้าเต็มๆ อาจารย์หนุ่มตรงหน้าจะตกอยู่ในอันตราย แม้ว่าจะมีคุณสมบัติป้องกัน ในกรณีที่ดีที่สุดก็ยังต้องนอนโรงพยาบาลสองเดือน
อย่างไรก็ตาม ไป๋เสวี่ยที่กำลังโกรธจัดไม่สนใจคำพูดของหลี่ซือเหวย และไม่มีทีท่าว่าจะชะลอความเร็วลง ดูเหมือนจะมีหลายอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ แต่ในความเป็นจริงแล้วทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงชั่วพริบตาไป๋เสวี่ยก็กำลังจะพุ่งชนสวี่เชอ
“แย่แล้ว…”
หลี่ซือเหวยรู้สึกเจ็บแปลบที่หนังศีรษะทันที พลังเหนือธรรมชาติสั่นสะเทือนจากปลายนิ้วเท้า สร้างคลื่นริ้ว และทั้งร่างก็กลายเป็นเงาจางๆ ก่อนจะหายวับไป เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้งเขาก็อยู่ไม่ไกลจากด้านหลังของไป๋เสวี่ย
“ย้าก!”
ทันทีที่หลี่ซือเหวยยื่นมือออกไป มือใหญ่ที่มองเห็นเป็นภาพลวงตาก็กำลังจะรัดร่างของไป๋เสวี่ย
“ฮี้ฮือ!–”
ไป๋เสวี่ยส่งเสียงร้องแหลมจากลำคอ และความเร็วที่เร็วอยู่แล้วของมันก็เพิ
