่มขึ้นไปอีก ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยนี้เอง ทำให้มันหลบพ้นฝ่ามือลวงตาของหลี่ซือเหวยไปได้อย่างฉิวเฉียด
สีหน้าของหลี่ซือเหวยแข็งค้าง เขาเข้าใจว่าวิธีเดียวที่จะหยุดไป๋เสวี่ยได้ตอนนี้คือต้องใช้พละกำลังทั้งหมด ไม่ไป๋เสวียบาดเจ็บ ก็อาจารย์หนุ่มตรงหน้าที่ต้องบาดเจ็บ
ด้านหนึ่งคือสัตว์ประหลาดที่เขาทาสัญญาด้วยความยากลำบาก อีกด้านคืออาจารย์ระดับสามที่เขาให้ความสำคัญมาก… หลังจากครุ่นคิดไปมา ในที่สุดหลี่ซือเหวยก็ถอนหายใจ
“ไป๋เสวี่ย ฉันขอโทษนะ!”
สุดท้ายแล้วอาจารย์ตรงหน้าก็มีน้ำหนักในใจเขามากกว่า เขาถอนหายใจออกยาวๆ หลี่ซือเหวยปลดปล่อยพลังระดับปรมาจารย์ขั้นหกทั้งหมดออกมาโดยไม่สำรองไว้ ฝ่ามือขนาดใหญ่ในอากาศที่ทรงพลังกว่าเดิมหลายเท่าถูกรวบรวมขึ้นอย่างรวดเร็วด้านหลังเขา
เกิดเสียงดังขึ้น ฝ่ามือใหญ่ในอากาศที่แบกรับการสั่นสะเทือนของพื้นที่ ไล่ตามไป๋เสวี่ยไปอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่มากกว่าไป๋เสวี่ยสองเท่า! เขาอาจไม่เร็วเท่าไป๋เสวี่ยในแง่ความเร็วทางกายภาพ แต่เมื่อพูดถึงความเร็วในการโจมตี นั่นคือจุดแข็งของเขา!
ในตอนที่กีบเท้าที่ยกขึ้นของไป๋เสวี่ยกำลังจะเหยียบลงบนสวี่เชอ ในตอนที่ฝ่ามือใหญ่ในอากาศกำลังจะหนีบไป๋เสวี่ย ภาพตรงหน้าดูเหมือนจะหยุดนิ่ง และทุกสิ่งรอบข้างดูเหมือนจะหยุดนิ่งไป กีบเท้าไป๋เสวี่ยที่กำลังจะฟาดลงมาค้างอยู่กลางอากาศ เช่นเดียวกับฝ่ามือขนาดใหญ่ในอากาศก็ค้างเติ่งอยู่อย่างนั้น
“เกิดอะไร