น แต่การปราบปรามกบฏต้องการแค่รายชื่อ ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นลุงหลิว เขามั่นใจว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับหลิวปอ แค่ต้องรู้ว่าใครเป็นศัตรู ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่านั้น
“นาย… นายจะทำอะไร…”
ในทันใดนั้นลุงหลิวรู้สึกขนหลังลุกชันราวกับถูกเข็มเล็กๆ แทง ความกลัวในใจระเบิดออกมาอย่างรุนแรง ร่างกายสั่นเทาช้าๆ ราวกับกำลังเปลือยกายอยู่ในความหนาวเย็นของฤดูหนาว
“แย่แล้ว! ฉันแย่แล้ว”
จนกระทั่งตอนนี้ลุงหลิวถึงได้ตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ ที่แท้ตั้งแต่แรกเริ่มสวี่เชอไม่เคยคิดจะเอาข้อมูลอะไรจากเขาเลย!
‘ไอ้คนบ้าระห่ำ! พวกนักสู้ที่เน้นการเพิ่มพลังทั้งหลายล้วนเป็นพวกหยาบคายและบ้าระห่ำ!’
ลุงหลิวคิดในใจเช่นนั้น แต่มุมปากที่เต็มไปด้วยเลือดกลับยกขึ้นอย่างยากลำบากราวกับพยายามฝืนยิ้ม
“สวี่เชอ… ฉันยอมรับแล้วว่าครั้งนี้ฉันแพ้ ปล่อยฉันไปเถอะ… ฉันสาบานว่าจะไม่มาก่อกวนนายอีก!”
เมื่อพูดเช่นนี้ ดวงตาที่บวมปูดของลุงหลิวมีประกายความจริงใจวูบผ่าน แต่ในขณะที่เขาก้มหน้าลง ดวงตากลับมีประกายความโหดเหี้ยมวาบขึ้น เขาสาบานในใจว่าทันทีที่กลับไป จะรวบรวมผู้เชี่ยวชาญมาทุบกระดูกทุกชิ้นของสวี่เชอให้แหลกละเอียด!
มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะสามารถระบายความแค้นในวันนี้ได้! แม้ว่าเขาจะไม่คาดคิดว่าสวี่เชอจะกล้าโจมตีเขา แต่เขาเชื่อว่าสวี่เชอจะไม่กล้าฆ่าเขาแน่นอน
“คุณไม่รู้หรอกว่าตัวเองผิด คุณรู้แค่ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังจะตาย”
สวี่เชอส่ายหัวเบาๆ
