“ท่านเซีย ผมขอเลือกอีกครั้งได้ไหมครับ?”
สวี่เชอกดข่มความตื่นเต้นภายในใจ ดวงตาแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น ผลของยาจินกังเม็ดนั้นเมื่อครู่นี้ช่างน่าทึ่งอย่างไม่น่าเชื่อ
แม้จะไม่สมบูรณ์ แต่เขารู้สึกว่าการป้องกันของร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสามเท่า เส้นสีฟ้าที่ไหลเวียนทั่วร่างกายเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นประกายสีทองจางๆ ราวกับมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่ไม่อาจคาดคิดเกิดขึ้น
ราวกับว่าเส้นสีฟ้ากำลังสกัดสารบางอย่างจากยาจินกังและดูดซึมมัน แม้จะไม่เข้าใจหลักการแต่แน่นอนว่าการเปลี่ยนแปลงนี้เป็นประโยชน์มาก ‘ลอง… อีกครั้ง?’
เคราสีเทาของเซียเติ้งกระตุกโดยไม่ได้ตั้งใจ และดวงตาของเขาพลันฉายแววซับซ้อน เขามองสำรวจสวี่เชออย่างละเอียดหลายครั้ง และแววตาของเขายิ่งดูประหลาดขึ้นเรื่อยๆ เขาไม่เห็นร่องรอยของความโล่งใจ ความหวาดกลัว หรือความรู้สึกรอดพ้นจากหายนะในดวงตาของสวี่เชอเลย
แต่กลับอ่านเจอแววความคาดหวังในดวงตาของสวี่เชอ ใช่แล้ว! นั่นคือความคาดหวัง โดยเฉพาะเมื่อรวมกับสิ่งที่เขาเพิ่งพูดไป เขาพลันรู้สึกว่าสวี่เชอดูจะใจร้อนยิ่งกว่าตัวเขาเองเสียอีก ‘หรือนี่คืออาหารที่ใช้โกงสินะ?’
ความคิดหนึ่งแวบผ่านสมองของเซียเติ้งดุจสายฟ้าแลบ การทายถูกครั้งแรกอาจเป็นการเดา แต่การทายถูกสองครั้งอาจเป็นโชค แต่การทายถูกสามครั้งก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นว่าสวี่เชอนั้นพิเศษจริงๆ
โดยเฉพาะครั้งสุดท้าย ไม่ว่าจะเป็นยาจินกังของจริงหรือของปลอม แม้แต่
