บทที่ 436 ความลับของปราบมาร
แม่น้ำมังกรใหญ่
สำหรับสายน้ำสายใหญ่ที่แบ่งแดนออกเป็นสี่เขตตะวันออก ตะวันตก ใต้ และเหนือแห่งนี้ ลวี่หยางเคยใคร่รู้มานานนักแล้ว ทว่ามิได้มีโอกาสได้เห็นด้วยตาตนเอง กระทั่งวันนี้จึงได้ประจักษ์แก่สายตา
ทอดมองออกไป เบื้องนี้คือเจียงหนาน เบื้องนั้นคือเจียงซี หากทว่ากลางระหว่างกลับมิใช่น้ำทะเลใด หากเป็นเส้นสาย【แสงดำสองขั้วกำเนิดดับ】ที่ลบล้างสรรพสิ่ง พลุ่งพล่านเกรี้ยวกราด ประหนึ่งกลืนกินทุกสิ่งลงไปจนหมดสิ้น ศิษย์ขั้นรวมลมปราณเพียงแค่เข้าใกล้ ก็จักถูกระเหิดหายไปในพริบตา
‘ที่เรียกว่าแม่น้ำมังกรใหญ่ ที่แท้คือมหาสมุทรแสงนอกฟ้านี่เอง!’
ฉับพลัน ลวี่หยางหวนรำลึกถึงภาพที่เคยเห็นเมื่อคราวกลับมาในครั้งก่อน—สถานที่อันเสื่อมโทรมนี้ แท้จริงแล้วประกอบร้อยต่อจากแดนฟ้าทั้งห้า!
‘เพียงแต่มันชัดเจนว่ายังประสานกันไม่สมบูรณ์’
‘มิเช่นนั้นก็มิอาจให้ข้ารู้ได้ว่ามันเป็นการต่อกัน…แม่น้ำมังกรใหญ่นี้ ก็คือรอยแยกระหว่างแดนฟ้าทั้งห้า เป็นหลักฐานว่ามันยังมิได้กลายเป็นหนึ่งเดียวกัน’
ในยามนั้นเอง เจินเหรินปราบมารก็เอ่ยปากขึ้น
“ข้ามพ้นที่นี่ไป ข้างหน้าก็คือแดนสุขาวดีเจียงซี ครานี้ข้าขอรบกวนให้เจ้าร่วมทางไปด้วย หลังจากนั้นยังต้องรบกวนให้นำของดูต่างหน้าของข้ากลับออกมาจากแดนสุขาวดี”
เมื่อได้ฟัง ลวี่หยางก็เงียบไปเล็กน้อย
“ท่านอาจารย์ เหตุใดท่านจำต้องไปแดนสุขาวดีให้ได้หรือ?”
ความสงสัยนี้เขามีอยู่ก่อนแ
