จางฉีทำท่าประหลาดใจมาก “เธอต้องคิดให้ดีนะ ห้องเราเป็นห้องพิเศษนะ! อาจารย์ที่สอนคืออาจารย์หลิวป๋อ! อาจารย์หลิวป๋อจะต้องได้เลื่อนตำแหน่งเป็นอาจารย์ระดับสามในปีนี้แน่นอน!
มาเรียนห้องเราเถอะ ด้วยพรสวรรค์ของเธอ ถึงจะไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัยที่ดีมากที่สุด แต่ก็ยังมีโอกาสได้เข้าเรียนปริญญาตรีนะ แบบนี้ไม่ดีกว่าอาจารย์สวี่เช่อที่สอนห้องอ่อนกว่าหรอกเหรอ?”
“หุบปาก!”
เย่ซวงเยว่ไม่อยากสนใจอะไรทั้งนั้น แต่พอได้ยินจางฉีดูถูกอาจารย์สวี่เช่อ ออร่าของเธอก็พุ่งสูงขึ้นทันที ราวกับพร้อมจะลงมือทุกเมื่อ
เธอไม่มีวันยอมให้ใครมาดูถูกอาจารย์สวี่เช่อแน่!
“ฉัน…”
จางฉีรู้สึกเหมือนหัวถูกตีด้วยไม้ท่อนใหญ่จนมึนไปหมด ปากอ้าค้างพูดอะไรไม่ออก
เมื่อครู่นี้เขาตกใจกลัวออร่าที่แผ่ออกมาจากเย่ซวงเยว่จนหมดสภาพ
“ถ้าฉันได้ยินว่าดูถูกอาจารย์สวี่เช่ออีก ฉันจะไม่ให้อภัยเด็ดขาด!”
หลังจากมองจางฉีอย่างเย็นชา เย่ซวงเยว่ก็สะบัดหน้าหนีแล้วเดินจากไป
ตึก ตึก ตึก!
จนกระทั่งร่างของเย่ซวงเยว่หายลับไปจากสายตา จางฉีถึงรู้สึกว่าเขากลับมาควบคุมร่างกายได้อีกครั้ง
“ฮึก—”
จางฉีหอบหายใจหนัก ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัวและตื่นตระหนก
