แต่ตัวเขาในตอนนี้ไม่ใช่คนที่จะกลืนความโกรธเอาไว้ได้อย่างแน่นอน
“แก!…”
เมื่อถูกสวี่เช่อจ้องมองจากด้านบน ทั้งร่างของหลงเอ้าเทียนก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันที และรู้สึกขนหัวลุก!
ชั่วขณะหนึ่ง เขารู้สึกเหมือนถูกงูพิษจ้องมอง และขนลุกซู่ไปทั้งตัวจริง ๆ
กว่าความรู้สึกนี้จะค่อย ๆ หายไปก็ผ่านไปหลายวินาที
ต้องเป็นภาพลวงตาแน่ ๆ นี่ต้องเป็นภาพลวงตาแน่นอน หลงเอ้าเทียนกลืนน้ำลายลงคออย่างห้ามไม่ได้ พลางปลอบใจตัวเองไม่หยุด
แม้ว่าทั้งสวี่เช่อและเขาจะปลุกพลังเสริมเกรดซีเหมือนกัน
แต่สวี่เช่ออยู่แค่ระดับสามขั้นหนึ่ง ต่ำกว่าเขาที่อยู่ระดับสามขั้นสามถึงสองขั้น
ครั้งนี้ฉันได้เปรียบ!
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลงเอ้าเทียนก็สงบใจลงได้ “สวีเช่อ แกกล้าพูดกับฉันแบบนี้เหรอ? อยากตายหรือไง? ตอนนี้ยังไม่สายเกินไปที่จะขอโทษฉันนะ! ไม่งั้น ฉันรับประกันว่าแกจะต้องเสียใจ!”
“อ้อเหรอ?”
ดวงตาของสวี่เช่อวาววับ “แล้วฉันต้องทำยังไงถึงจะได้รับการอภัย?”
เมื่อเห็นท่าทีอ่อนลงของสวี่เช่อ หลงเอ้าเทียนก็ไม่สงสัยอะไรอีกและแค่นเสียงเย้ยหยันทันที