ิงเพราะหัวใจของเธอนั้นยังคงเป็นหัวใจของเด็กสาวที่บริสุทธิ์ยิ่งกว่าสิ่งใด แม้ว่าดารินจะถูกรังแกจนถึงแก่ความตายแต่ในช่วงวินาทีสุดท้ายหัวใจของเธอก็ไม่ได้มีความรู้สึกของความเคียดแค้นอยู่เลย มันเป็นเพียงแค่ความไม่เข้าใจว่าทำไมเธอจึงถูกกระทำเช่นนี้
ดูเหมือนว่าหญิงสาวผู้นั้นมองไม่เห็นดวงวิญญาณของดาริน แม้กระทั่งเสียงของดารินเธอก็ไม่ได้ยิน ไม่ว่าดารินจะเอ่ยอะไรออกมาหรืออยู่ใกล้เธอแค่ไหนหญิงสาวก็ยังคงก้มหน้าร้องไห้ พ่นคำสำนึกเสียใจในบาปที่เคยกระทำ
เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนั้นเจมส์ก็ไม่รีรอที่จะดำเนินบทสนทนาต่อไป “ เจ้ารู้ไหมว่าดวงวิญญาณของดารินนั้นยังคงอยู่ที่สุสานแห่งนี้ . . . ”
“ ข้ารู้ ข้ารู้ว่านางอยู่ที่นี่เสมอ สิ่งที่ข้าและคนอื่นๆได้ทำกับนางในอดีตเป็นสิ่งที่เลวร้ายเกินจะให้อภัย นางคงจะโกรธแค้นมาก ”
“ แต่เท่าที่ข้ารู้ ดารินไม่ได้เคืองแค้นพวกเจ้าเลย ” เจมส์เอ่ยขึ้นอีกครั้ง แม้ว่าเขาจะไม่สามารถอ่านความคิดของวิญญาณดารินได้แต่เจมส์ก็สามารถจับใจความจากสิ่งที่เธอพูดขึ้นเมื่อครู่นี้
ได้ยินเช่นนั้นหญิงสาวก็เงยหน้าขึ้นมามองเจมส์ด้วยสายตาย้ำถาม “ เจ้ารู้ได้อย่างไร หรือว่าเจ้าเคยพบกับวิญญาณของนาง ? ”
หญิงสาว
