บนสนามประลองการต่อสู้ของตำหนักเย่า ยอดฝีมือทั้งสี่กำลังยืนประจำตำแหน่งของตนเอง
ชายสามหญิงหนึ่ง ราวกับเป็นตัวแทนทัศนียภาพอันสวยงามหลากสีสันของคนทั้งโลก
เสิ่นฉงยืนอยู่ต่อหน้าเจียงหลี ขณะที่คุนอู๋และซีไหลกำลังเฝ้าดูการต่อสู้ ทั้งสี่คนมีรอยยิ้มบนใบหน้า รอยยิ้มแบบนั้นมาจากใจและพวกเขาไม่ได้เสแสร้งเลยสักนิด
“ศิษย์น้องหญิง เตรียมพร้อมแล้วหรือยัง” เสิ่นฉงเอ่ยถาม
ใบหน้าที่อ่อนโยนราวกับหยกของเขา รูปลักษณ์ที่หล่อเหลาและสง่างามทำให้ผู้คนรู้สึกเจริญหูเจริญตาเป็นอย่างยิ่ง
เจียงหลีพยักหน้า “ศิษย์พี่ใหญ่ปล่อยม้าออกมาเถิด!”
แววตาของนางเผยให้เห็นจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ ราวกับไฟลามทุ่งที่เผาไหม้อยู่ตลอดเวลา
วูบ!
พลังอันน่าสะพรึงกลัวปะทุจากเสิ่นฉง เพื่อไม่ให้พ่ายแพ้ต่อเจียงหลี เขายังระเบิดพลังอันน่าทึ่งออกมาอีกด้วย
เจียงหลีและเสิ่นฉงเหาะขึ้นไปกลายเป็นลำแสงสองลำโดยไม่พูดอะไรให้เปลืองน้ำลาย พวกเขาใช้ศาสตร์ลับของฮวงเสินในการต่อสู้ ในสายตาคนทั่วไป พวกเขาเป็นเหมือนแสงสองลูกที่ชนกันและเปลี่ยนท่าร่างอยู่ตลอดเวลา จึงไม่สามารถจับวิถีร่องรอยของพวกเขาได้
“การฝึกศาสตร์ลับของศิษย์พี่ใหญ่พัฒนาขึ้นอีกขั้นแล้ว” ซีไหลเอ่ยยิ้ม
คุนอู
