ะอย่างสนุกสนาน และบอกกับมู่ชิงเหยียน “อืม เป็นการเดิมพันที่ดีจริงๆ ยิ่งกว่านั้น ต้องเดิมพันให้ดี เจ้าทำเช่นนี้ๆ…นะ”
หลังจากพูดจบ กงเสวี่ยฮวาตะลึง แต่ฉินเทียนอีเข้าใจแล้ว เขาสามารถเดาใจของเจียงหลีได้ ที่เขาคาดเดาความคิดของเจียงหลีได้ ประหนึ่งเหมือนคนรู้ใจ ทำให้เขายิ้มหน้าบาน
“เจียงหลี…เจ้า…เจ้า…” หลังจากที่มู่ชิงเหยียนจากไป กงเสวี่ยฮวาอดไม่ได้ที่จะยืนขึ้น และมองไปยังสตรีผู้มีเสน่ห์บนเก้าอี้ด้วยความตกใจ “นับถือเจ้าจริงๆ!”
ผ่านไปถึงชั่วครู่กว่าเขาจะสรุปคำในใจเป็นหมื่นล้านคำ ออกมาให้นางฟังได้เพียงคำว่า ‘นับถือ’
…
