วลว่าไม่มีการท้าทายใดๆ อีก ก็เวียนไปตามลำดับนั้น จะ ะมีกลุ่มอำนาจมาท้าประลองเอง”
“ถ้าเช่นนั้นข้าก็วางใจ” เจียงหลีก็ผ่อนคลายทันที
ทันทีที่นางคุยกับกงเสวี่ยฮวาจบ การต่อสู้บนเวทีประลองก็จบลง
อัศวินเกราะทองทั้งห้า ทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์ตามที่เจียงหลีมอบหมาย
“การต่อสู้ครั้งนี้ จยาเซียนชนะ! ได้สะสมแต้ม” เสียงของไหวปี้ดังขึ้น
มีคนอยู่ข้างๆ นาง กรอกหมายเลขที่ตรงกันในกระดานแต้มของจยาเซียน
ในสนามต่อสู้เพียงหนึ่งครั้ง ได้สองร้อยกว่าแต้ม ไม่เลวเลยทีเดียว
เจียงหลียิ้มตาหยี แสดงความพึงพอใจ
ณ ริมทะเลสาบนี้แม้จะน่าตกใจและก็ไม่น่าแปลกใจ ที่น่าตกใจคือ วิธีการของจยาเซียน แต่ที่ไม่น่าแปลกใจเลยคือในสนามนี้ได้มีการเขียนตอนจบไว้แล้ว
“เจ้าเป็นหุ่นเชิดที่ไม่เลว! หากเจ้ามีเวลาก็ฝึกฝนและสร้างให้ข้าสักตัวสองตัวได้หรือไม่ หากออกไปท่องเล่นและพาพวกมันไปด้วยคงเท่ไม่เบา” ดวงตาของกงเสวี่ยฮวาจ้องมองไปที่อัศ ศวินเกราะทอง ดวงตาเป็นประกาย
เจียงหลีกำลังจะเปิดปากพูด ทันใดนั้นก็เกิดมีความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา ดูเหมือน...นางมีทางลัดสู่การเป็นมหาเศรษฐีแล้ว…
“การประลองครั้งถัดไปนี้ กลุ่มอำนาจไหนจะขึ้นมาอีก!”
…
