ใช้กำลังหรอกหรือ
เจียงหลีโค้งริมฝีปากขึ้นและเผยรอยยิ้มอย่างมีเลศนัย ขณะนี้ นางต้องการต่อสู้อย่างเร่งด่วนเพื่อบรรเทาจิตวิญญาณแห่งนักสู้ที่เพิ่มขึ้นในใจ
เมื่อร่างนั้นสั่นไหว นางออกจากห้องลับ และตะโกนเรียกให้ซีไหลมาต่อสู้กับนาง
การต่อสู้ครั้งนี้กินเวลาสามวันสามคืน เจียงหลีถึงรู้สึกอิ่มเอมใจอย่างมาก
“ฮ่าๆๆ … ขอแสดงความยินดีกับศิษย์น้องเล็กด้วย พอเข้าสู่ระดับหลิงหวังก็ได้เป็นหลิงหวังขั้นสี่เลย และเหนือกว่าเทียนเจียวในรุ่นเดียวหลายคน!” ซีไหลที่ฝึกฝนเป็นเพื่อนนางอยู่ ชั่วครู่ กลับไม่รู้สึกน้อยใจเลยแม้แต่น้อย
เจียงหลีรู้สึกโล่งอก อารมณ์จึงดีนัก “ขอบคุณศิษย์พี่รองมาก”
“ศิษย์น้องเล็กเรามีความสามารถเป็นเลิศ เหนือกว่าเทียนเจียวในรุ่นเดียวกันไม่ใช่เรื่องปกติหรอกหรือ” เสียงของคุนอู๋ดังขึ้น
เจียงหลีหันศีรษะและมองไปรอบๆ เห็นคุนอู๋กำลังเดินมาทางพวกนาง
ลมปราณบนร่างกายของคุนอู๋ก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ซึ่งน่าเกรงขามกว่าเดิมมาก
ดวงตาของเจียงหลีเป็นประกายและยิ้มให้กับคุนอู๋ “ขอแสดงความยินดีกับศิษย์พี่สามที่เข้าสู่อาณาเขตหลิงหวงได้แล้ว”
คุนอู๋โบกมือแล้วเอ่ย “ไม่มีอะไรให้น่ายินดี เพราะสมควรเข้ามานานแล้ว แต่กลับยั้งเอาไว