้มาตลอด” ในประโยคนี้ มีทั้งความจนใจ ทั้งผิดหวังรวมอยู่ด้วย
เจียงหลีรู้ถึงสาเหตุนั้นดี จึงเลี่ยงหัวข้อสนทนานี้
ณ เวลานี้ เสิ่นฉงก็มาจากสถานที่ไกลออกไป ถือสุราที่เพิ่งจะกลั่นเสร็จไว้ในมือ “ยินดีกับศิษย์น้องสามและศิษย์น้องเล็กด้วยนะ”
“ช่วงนี้ดูเหมือนว่าศิษย์พี่ใหญ่จะชอบกลั่นสุรานะ!” ซีไหลช่วยสรุปเรื่องขวดเหล้าในมือและถามด้วยรอยยิ้ม
เสิ่นฉงยิ้มจางๆ ไม่อธิบายให้มากความ
เพียงแต่แววตาอันอบอุ่นของเขายังคงเต็มไปด้วยความสงสัยและความสับสน ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เขามักรู้สึกว่าช่วงนี้มีคนอยู่ข้างกายเขา
แต่ทว่า ไม่ว่าเขาจะใช้พลังวิญญาณหรือศาสตร์ลับในการสืบหา ก็ไม่สามารถค้นหาคนที่ซุ่มติดตามเขาได้ มันแปลกมาก โดยเฉพาะในห้องกลั่นสุราของเขา ทุกครั้งที่เขาเทสุราลงไปในไหอัน นวิจิตร สุราในนั้นก็จะหายไป สิ่งแปลกประหลาดเหล่านี้ทำให้เขาสับสนยิ่งนัก แต่เขาก็มิอาจหาคำตอบนั้นได้
อีกประการหนึ่งคือ เขารับรู้ว่ามีถ้ำมอง แต่กลับไม่รู้สึกเป็นอันตราย
…
