่า
น้ำตาคลอเบ้าที่ยังไม่หยดลงมานั้น ทำให้ดวงตาสีอ่อนแฝงความตื่นตกใจจนทำอะไรไม่ถูก
เจียงหลีกางแขนทั้งสองข้างออก โผไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ในขณะที่เขายังไม่ทันตั้งตัว สองแขนโอบรอบคอของเขาไว้แน่น ศีรษะซบลงบนตัวเขา
ณ สถานที่ห่างไกล คุนอู๋รีบตามมาอย่างรวดเร็วในสภาพที่ทุลักทุเล กลับเห็นภาพที่ศิษย์น้องเล็กโผเข้าหาเดรัจฉาน จึงตกใจจนเขาเกือบจะลงมือ
ยังดีที่ในช่วงเวลาสำคัญ เขามองเห็นรอยยิ้มที่ไม่เคยมีมาก่อนของเจียงหลี จึงได้หยุดลง แล้วยืนอยู่ข้างๆ มองนางอย่างนิ่งเงียบด้วยความสงสัย
เดรัจฉานยืนตัวแข็งทื่อเมื่อถูกเจียงหลีสวมกอด นางรู้แล้วหรือ ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในใจของเขา ทำให้เขายิ่งไม่กล้าขยับ
เจียงหลีหลับตาลง เก็บความรู้สึกทั้งหมดไว้ในก้นบึ้งหัวใจ นางเพียงแค่อยาก…กอดเขา
ภายในอาณาเขตหลิงอู่ ปรากฏภาพที่ประหลาดตาแต่กลับงดงามไร้ที่เปรียบ สตรีสูงสง่ามีเสน่ห์ชวนหลงใหลกอดเดรัจฉานร่างสูงใหญ่ที่ขาวดุจหิมะเอาไว้ สงบนิ่งและไร้กังวล ลมเย็นพัดผ่าน ท ทุกสิ่งล้วนพัดไปตามกัน
หลับฝัน ตื่นขึ้น และลุ่มหลงอีกครั้ง
…
