ยใจเข้าเฮือกใหญ่ทันที ดวงตาเบิกกว้าง และมองเหล่าวิญญาณยุทธ์ที่วิ่งออกมาจากในป่า โอ้แม่เจ้า เดรัจฉานดุร้ายชานอวี๋! เดรัจฉานดุร้ายปีศาจมังกร! เดรัจฉานดุร้ายจู๋จี !…
เจียงหลีอดกลืนน้ำลายไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองขนลุกไปทั้งตัว
วิญญาณยุทธ์ที่เจ้าเปี๊ยกเรียกออกมาเหล่านี้ ล้วนโหดเหี้ยมอำมหิตยิ่งนัก และลักษณะหน้าตาของเดรัจฉานร้ายยังดูอัปลักษณ์อีกด้วย
โฮกกก!
ทั้งผืนฟ้าและผืนป่าเกิดเสียงร้องของเดรัจฉานดังไปทั่วสารทิศไม่หยุด
ผู้อาวุโสสี่ตกตะลึงจนตาค้าง หลิงหวังสองคนนั้นก็เช่นกัน
เดรัจฉานที่ปกติพบเจอได้ยาก คาดไม่ถึงว่าจะรวมตัว ณ ที่แห่งนี้ และเพียงพริบตาก็มากันเป็นสิบตัวเลยหรือ
ค่ายกลนี้ยิ่งใหญ่เกินไปแล้ว!
ความคิดที่จะต่อสู้ของผู้อาวุโสสี่ได้มลายหายไปในทันใด เหลือเพียงความคิดที่อยากจะหลบหนีจากสถานที่แห่งนี้
แต่ทว่าเมื่อเขาเพิ่งคิดออก ก็รับรู้ได้ว่าตนเองนั้นโดนสายตาเยือกเย็นสะกดตัวให้แน่นิ่ง เพียงเขาหันกลับมามอง ก็สบไปกับดวงตาคู่นั้นที่ทำให้คนเห็นต้องหวาดกลัวของหลิวหลี
โฮกกก! เจ้าเปี๊ยกคำรามอย่างโมโหและดุร้าย
เดรัจฉานร้ายสิบกว่าตัวเมื่อได้ยินคำสั่ง ก็กระโจนไปที่ที่ทั้งสามคนยืนอยู่โดยพร้อมเพรียง
การต่อสู้แ