กินไปหรือไม่” คุนอู๋แววตาเยือกเย็นลง
น้อยครั้งที่เจียงหลีจะเห็นเขาโกรธ เวลานี้เห็นแววตาของเขาเย็นยะเยือก รู้สึกว่าอุณหภูมิรอบด้านลดต่ำลงมาก
“คือว่า… พวกข้าเพียงแค่กำลังตามหาไอ้หัวขโมยที่น่ารังเกียจอยู่ หากมีที่ใดหยาบคาย ขอคุณชายอย่าได้ถือสา” หลิงหวังที่ทรงสง่า ยิ้มเหยียดๆ พลางเข้าใกล้คุนอู๋
“ไอ้หัวขโมยหรือ” เจียงหลีเอ่ยอย่างยิ้มเยาะ
ท่าทางทรงอำนาจ ดูเหมือนกำลังยิ้มเยาะพวกเขา เพียงแค่หาข้ออ้างเข้าใกล้
“ไม่ผิด คนสวย พวกข้ากำลังตามหาไอ้หัวขโมย เพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าใจผิด ถ้าเช่นนั้น เจ้าก็ลองให้ข้าค้นตัวดูเสียหน่อยสิ” หลิงหวังอีกคนก็ค่อยๆ เข้าใกล้เจียงหลี
เจียงหลีแววตาเยือกเย็น “เจ้ามีสิทธิ์อะไรจะมาค้นตัวข้า”
ฝ่ายตรงข้ามเป็นถึงหลิงหวัง กลับถูกหลิงจงคนหนึ่งประณาม ณ ขณะนั้นสีหน้าก็เยือกเย็นลง “หึ! เจ้าช่างไม่รู้ดีรู้ชั่ว ข้าเห็นว่าเจ้ารูปร่างหน้าตางดงาม ถึงพูดดีกับเจ้า ข้าขอเตือนเจ จ้า ให้ความร่วมมือดีๆ มิเช่นนั้น ก็อย่ามาโทษข้าว่าไม่ปรานีล่ะ”
“บังอาจ!” คุนอู๋คำรามเสียงต่ำ
กระแสพลังที่แข็งแกร่งสั่นสะเทือนออกมาจากร่างเขา โจมตีไปที่ร่างของหลิงหวังสกุลจงซานทั้งสองนั่น
หลิงหวังสกุลจงซานทั้งสองนั่นก็โกรธเกร
