ี้ยวขึ้นมา สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
“ข้าว่าเจ้าสองคนนั่นแหละคือไอ้หัวขโมยที่ขโมยเปลือกวิญญาณของพวกข้าไป ข้าจะจับพวกเจ้ากลับไป จะดูว่าพวกเจ้ายังจะกล้าขัดขืนอีกหรือไม่!”
เจียงหลีกับคุนอู๋มองตากันอย่างเงียบๆ
ถึงแม้ทั้งสองคนมีเจตนาบิดเบือนใส่ร้ายป้ายสี กลับไม่คิดว่าจะมั่วถูกเสียนี่…
เจียงหลีเบนสายตาไป ยิ้มเยือกเย็น “ที่แท้ก็แค่ใส่ร้ายป้ายสี”
คุนอู๋ก็เอ่ยขึ้น “ข้ออ้างทุเรศๆ มาต่อสู้ให้รู้ดำรู้แดงกันไปเลยดีกว่า”
“ได้! ถือว่าเจ้ากล้าหาญมาก”
หลิงหวังสกุลจงซานทั้งสอง ต่างมองตาสื่อสารกันไม่พูดจา
ในสายตาของพวกเขา คุนอู๋กับเจียงหลีเป็นแค่หลิงหวังกับหลิงจงเท่านั้น จะมาเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาได้หรือ แต่ทว่า พวกเขาลืมไปว่า หลิงหวังกับหลิงหวังนั้นก็มีความแตกต่างอย ยู่เช่นกัน หลิงจงก็มิใช่ว่าจะสังหารหลิงหวังไม่ได้
ทันใดนั้น หลิงหวังสกุลจงซานก็ตะโกนเสียงต่ำขึ้นมา กระแสพลังแห่งความเหน็บหนาวที่น่ากลัว ก็แพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับจะทำให้รอบๆ นั้นถูกแช่แข็งทั้งหมด
“พลังจู๋อิน!” คุนอู๋เอ่ยเสียงเบาขึ้นมา
“ไม่ผิดหรอก! พวกข้าคือสกุลจงซานแห่งตงฮวง พลังที่สืบทอดมาก็คือพลังความเหน็บหนาวของมหาเทพจู๋อิ๋น” หลิง
