อู่กง” เจียงหลีแกล้งกระแอมไอและเอ่ยขึ้น
“วังเทียนอู่กงหรือ” คุนอู๋หันหลังและเดินไปหามู่เหยี่ยนฉือ นั่งยองอยู่ตรงหน้าเขา แล้วโน้มตัวเข้าด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส “เจ้าเป็นลูกศิษย์ของวังเทียนอู่กงจริงๆ หรือ”
มู่เหยี่ยนฉือไม่ค่อยคุ้นชินกับการมีคนเข้ามาประชิดเช่นนี้ ทำให้ตอนนี้ใบหน้าของเขายิ่งตึงเครียด
อย่างไรก็ตาม เขายังคงตอบคำถามของคุนอู๋และพยักหน้า
“แล้วทำไมไม่มีใครในวังเทียนอู่กงของพวกเจ้ามากับเจ้า แต่กลับปล่อยให้เจ้ามาไล่ล่าวิญญาณยุทธ์ลำพัง” คุนอู๋ถามด้วยความสงสัย น้ำเสียงเป็นเดือดเป็นร้อนแทนมู่เหยี่ยนฉือ
มุมปากของเจียงหลีกระตุกเล็กน้อย รู้สึกว่าศิษย์พี่สามของนางกำลังคิดจะแกล้งปั่นปวนเขาอีกครั้ง
“ข้า…”
“โธ่! วังเทียนอู่กงช่างรังแกคนเสียจริงเลย ดูๆ แล้ว เจ้าเป็นคนมีพรสวรรค์ สู้ออกจากวังเทียนอู่กงมาเข้าร่วมกับฮวงเสินเราแทน” คุนอู๋ขัดจังหวะคำพูดที่เตรียมจะอธิบายของมู่เหยี่ ยนฉือ ถึงขั้นสนับสนุนให้เขาทรยศต่ออาจารย์ของเขา
“…” มู่เหยี่ยนฉือมองเขาอย่างตกตะลึง
เจียงหลีก็หมดคำพูด
นางรู้ว่าคุนอู๋แค่ล้อเล่น แต่เมื่อดูจากสีหน้าของมู่เหยี่ยนฉือแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะจริงจังไม่น้อย
ใบหน้าของมู่เหยี่ยนฉือตึง
