มื่อรับรู้การเคลื่อนไหวของพวกเขา กงเสวี่ยฮวาก็หันศีรษะและมองอย่างตลกขบขัน และเตือนอย่างใจดีว่า “พวกท่านควรแยกจากกัน”
หืม
เสียดาย ทุกคนไม่เข้าใจในคำเตือนของเขา
กงเสวี่ยฮวาไม่ได้อธิบายเรื่องนี้มากไปกว่านี้ แต่เพียงแค่ยิ้มและถอนสายตากลับไป
ทางด้านอวิ๋นเซียวเคลื่อนไหวแล้ว เขาพาคนของป้อมปราการเฟยอวิ๋นขยับเข้าไปใกล้เจียงเฮ่า
“คนที่พาป้อมปราการเฟยอวิ๋นเข้ามา ชื่อว่าอวิ๋นเซียว ฝึกฝนอยู่ในระดับหลิงหวังขั้นห้า จึงสามารถอนุญาตเข้ามาฝึกฝนในดินแดนผนึกมาร เขาพาคนอื่นๆ มาด้วย แต่ล้วนเป็นเพียงหลิงจ จง ดังนั้นไม่ต้องกลัว”
กงเสวี่ยฮวากระซิบข้างหูเจียงเฮ่า
ไหวปี้เอ่ยเสริม “อวิ๋นเซียวมีชื่อเสียงได้เร็วกว่าอวิ๋นซู่ ในป้อมปราการเฟยอวิ๋น เข้ามีความสามารถมากกว่าอวิ๋นซู่เสียอีก”
“ข้าจะรับมือเขาเอง” เจียงเฮ่าเอ่ยเรียบนิ่ง
กงเสวี่ยฮวาหันมามองเขา แล้วพินิจพิจารณาระดับการฝึกฝนของเจียงเฮ่าอย่างละเอียด จู่ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นแปลกๆ “หลิงหวังขั้นสาม! โอ้โห นี่เจ้ากินยาเพิ่มสมรรถภาพหรือไร! เจ้าเพิ่งบร รรลุอาณาเขตหวัง
