ในดวงตาของเว่ยจี๋แตกละเอียดย่อยยับ เลือดกระอักจุกอก แต่ก็ถูกเขากลืนลงคอกลับไปเหมือนเดิม เขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว้าไม่ควรตั้งความหวังกับแม่เด็กคนนี้ แม่ตัวแสบคนนี้เป็นคนใจจืดใจดำ เย็นชาอำมหิต!
“เจ้านี่ช่างเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ” เว่ยจี๋ฝืนยิ้ม
“ความเสมอต้นเสมอปลายเป็นคุณธรรมอันดีงามของข้าเองแหละ” เจียงหลีเอ่ยขึ้นอย่างหน้าหนาไร้ยางอาย ทำไมนางถึงจะมองไม่ออกว่านางแทงใจดำเว่ยจี๋เข้าอย่างจัง แต่ว่า นี่ก็คือเป้าหมายของนาง นางมีความสุข และนางก็ชอบใจด้วย!
“มาๆๆ ไหนลองเล่าเรื่องกลั่นสุราของเจ้าให้ข้าฟังหน่อยสิ” เจียงหลีแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้า และเปลี่ยนประเด็นสนทนาอย่างชาญฉลาด
เมื่อกล่าวถึงเรื่องนี้ เว่ยจี๋จึงสูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้าย้อมไปด้วยความครุ่นคิดถึงความทรงจำ “แปลกมากใช่ไหมล่ะ หากอธิบายขั้นตอนการกลั่นสุราไปหมดแล้ว ก็มีแค่ไม่กี่ขั้นตอน ข้าชื่นชอบสุรามากขนาดนี้ เป็นคนที่เข้าใจสุราอย่างถ่องแท้ แต่กลับกลั่นสุราออกมาไม่ได้สักหยด ใช้น้ำแร่ชนิดเดียวกัน วัตถุดิบกลั่นสุราประเภทเดียวกัน อุปกรณ์เหมือนกัน และกรรมวิธีเหมือนกัน คนอื่นต่างกลั่นออกมาได้สุรากลิ่นหอมชั้นเลิศ แต่ข้ากลับกลั่นออกมาเป็น…”
เขาส่ายหน้าและหัวเราะเยาะต
