ัวเอง “ก็เหมือนอย่างที่เจ้ากล่าวมานั่นแหละ คงเรียกได้แค่น้ำเน่า”
ทันใดนั้นแววตาเขาก็เฉียบคม น้ำเสียงดังขึ้นเล็กน้อย “ข้าไม่ยอมแพ้! ข้าไม่พอใจ ทำไมข้าถึงไม่มีทางกลั่นสุราชั้นเลิศออกมาได้ ในใต้หล้านี้ หุ่นเชิดที่ว่ายากขนาดนั้นข้ายังทำออกมาได้ แล้วสุราที่แสนง่ายดายทำไมข้าถึงกลั่นมันออกมาไม่ได้”
กิเลสอันดุร้ายเป็นไฟแผดเผาอาบย้อมไปทั่วรอบตัวของเว่ยจี๋ จึงทำให้บรรยากาศรอบห้องกลั่นสุราเต็มไปด้วยไอดุร้าย เจียงหลีถอยไปข้างหลังสองเก้าอย่างทนไม่ไหว ทันใดนั้น นางก็เบิกตาโพลง มองสัญลักษณ์ลายเส้นสีดำที่ปรากฏอยู่บนหน้าผากของเว่ยจี๋ด้วยความประหลาดใจ
ลายทางนี้ทำให้ใบหน้ารูปงามของเว่ยจี๋มีความรู้สึกแปลกขึ้นเล็กน้อย และมีร่องรอยของความรุนแรง
“เว่ยจี๋!” เจียงหลีตะโกนลั่น
ทันใดนั้น ไอดุร้ายในร่างกายของเว่ยจี๋ก็แผ่กระจายออกมา ลายทางสีดำบนหน้าผากก็พลันสลายหายไป สีผิวของเขาก็กลับไปเป็นสีขาวผ่องดั่งเดิม
“เจ้าไม่เป็นอะไรใช่ไหม” เจียงหลีก้าวไปข้างหน้า นางเข้าประคองเว่ยจี๋ที่ดูเหมือนจะอ่อนลง
เว่ยจี๋ปัดป่ายมือไปมา “ข้าไม่เป็นไร เมื่อครู่นี้แต่เกิดกิเลสเฉยๆ”
“การกลั่นสุราชั้นเลิศสำหรับเจ้าแล้ว มันสำคัญขนาดนั้นเชียวหรือ หรือ
