!”
เจียงหลีนั่งลงกับพื้นเอนหลังพิงก้อนหินสีขาว แล้วก็ส่งเหล้าเข้าปากเช่นกัน เป็นสุราชั้นเลิศจริงๆ ด้วย เป็นสุราชั้นเลิศสำหรับพวกคอสุรา
“สุรานี้มีชื่อเรียกว่าอะไรรึ” เว่ยจี๋หลงรักสุราในมือจนวางไม่ลงแล้วถามด้วยความสงสัย
เขายังอยากดื่มต่อ แต่ก็กลัวว่าหลังจากดื่มมันหมดแล้ว วันข้างหน้ายังอีกยาวไกล อีกหน่อยคงไม่เจอสุราชั้นเลิศเช่นนี้อีก
เมื่อได้ยินคำถามของเว่ยจี๋ เจียงหลีก็ยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้ว “หนึ่งคำถาม แลกกับอีกหนึ่งคำถาม”
สีหน้ายียวนของเว่ยจี๋พลันนิ่งค้าง เหลือบสายตามองแม่นางน้อยจอมเจ้าเล่ห์ด้วยดวงตาเป็นประกาย จนสุดท้ายเขาก็ยอมพยักหน้าตกลง “ได้”
เมื่อเห็นเขาสัญญาแล้ว นางก็ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะลอบพูดในใจ วิญญาณร้ายรูปงามนี้ เห็นแก่สุราชั้นเลิศของศิษย์พี่ใหญ่ จะตอบคำถามข้าคำสองคำ แต่ถ้าเขาพึงพอใจในความอยากรู้อยา ากเห็นของเขาแล้ว ก็คงหลอกล่อยากแล้ว ข้าต้องคิดคำถามให้ชัดเจนก่อนพูด ต้องขอบใจศิษย์พี่ใหญ่ที่มอบสุรานี้ให้ข้า และยิ่งโชคดีที่วิญญาณร้ายตนนี้ชื่นชอบการดื่มสุรา
ก่อนหน้านี้ เจียงหลีเห็นเว่ยจี๋ร่ำสุราอยู่บนต้นไม้ นางก็เด